کوچک شدن آلت تناسلی و راه برگرداندن سایز به قبل

در اکثر مواقع کوچک‌شدن آلت تناسلی آقایان به‌ این‌ علت اتفاق می‌افتد که به دلایل مختلف مانند افزایش سن، چاقی، اختلال نعوظ و حتی سیگارکشیدن، نعوظ آلت دیگر به قوت سابق نیست. با نرسیدن آلت به حداکثر نعوظ خود، ممکن است شخص تصور کند که آلت او کوچک‌تر شده است. درصورتی‌که سایز آلت به همان اندازه همیشگی است. بااین‌حال شرایط بخصوصی وجود دارد که ممکن است واقعاً باعث کوچک‌شدن آلت بشوند؛ مانند بیماری پیرونی یا خمیدگی آلت، جراحی پروستات، و یا ختنه غیراصولی.

بااین‌وجود چه آلت تناسلی کوچک‌تر به نظر برسد و یا واقعاً کوچک‌تر شده باشد، روش‌های مؤثر علمی و عملی برای بزرگ‌تر کردن آن وجود دارد. اگر به دنبال این روش‌ها هستید می‌توانید اینجا کلیک کنید تا به بخش مرتبط به آن در مقاله منتقل شوید. اما اگر درباره علت کوچک‌شدن یا کوچک به‌ نظررسیدن آلت کنجکاو هستید، به خواندن مقاله ادامه دهید.

عوامل کوچک به نظر آمدن آلت تناسلی

موضوع کوچک به نظر آمدن آلت تناسلی در مردان، به معنای کاهش ظاهری و نه حقیقی، اندازه آلت است که می‌تواند ناشی از عوامل طبیعی و سبک زندگی باشد و در بسیاری از موارد قابل رفع و یا پیشگیری است. در این حالات، اندازه واقعی آلت تغییر نکرده است، بلکه نداشتن نعوظ‌هایی به قدرت سابق، باعث ایجاد این تصور شده‌ است. عواملی مانند سن، رفتارهای ناسالم و اختلال نعوظ در قدرت نعوظ مردان تاثیر می‌گذارند. عوامل کوچک به نظر رسیدن آلت شامل موارد زیر است که در ادامه به تفصیل به آن‌ها خواهیم پرداخت:

• افزایش سن
• چاقی
• سیگار کشیدن
• مصرف مشروبات الکلی
• اختلال نعوظ
• عوارض برخی داروها
• اختلال خود زشت انگاری

افزایش سن

با افزایش سن، ممکن است آلت تناسلی و بیضه‌ها کمی کوچک‌تر به نظر برسند. یکی از دلایل این موضوع، انباشت چربی در شریان‌های اصلی است که باعث کاهش جریان خون به آلت می‌شود. این کاهش در جریان خون، سلول‌های ماهیچه‌ای داخل آلت تناسلی را تضعیف و تخریب می‌کند. وظیفه این سلول‌های ماهیچه‌ای، ایجاد نعوظ در تیوب‌های اسفنجی داخل آلت تناسلی می‌باشند. بافت آلت نیازمند تجمع خون برای بزرگ شدن است؛ بنابراین کاهش خون رسانی بطور مستقیم در عملکرد آن تاثیر گذار است.

با گذر زمان و به علت فعالیت‌های ورزشی و یا روابط جنسی مکرر، زخم‌های بسیار ریزی روی تنه آلت به وجود می‌آید که پس از ترمیم، تبدیل به بافت اسکار (جای زخم) ریز و میکروسکوپی می‌شوند. بافت اسکار، انعطاف‌پذیری کمتری نسبت به بافت اصلی آلت دارد. به همین دلیل ازدیاد و جمع‌شدن بافت اسکار باعث ازبین‌رفتن خاصیت کشسانی و انعطاف‌پذیری پوست آلت تناسلی می‌شود که بافت‌های مسئول ایجاد نعوظ را دربرگرفته‌اند. این موضوع ممکن است باعث ایجاد محدودیت در نعوظ و کوچک‌تر به‌ نظررسیدن آلت شود.

چاقی

افزایش وزن و جمع شدن چربی مخصوصاً در ناحیه پایین شکم، باعث کوچک به نظر آمدن آلت خواهد شد. این مسئله به دلیل احاطه شدن پایه آلت تناسلی با لایه ضخیم چربی است. داشتن رژیم غذایی مغذی و سالم و کاهش وزن بطور مستقیم بر نعوظ و ظاهر آلت تناسلی تاثیر می‌گذارد. این امر با از بین رفتن چربی‌های احاطه‌کننده پایه آلت رخ می‌دهد. بنابراین علاوه بر کاهش وزن، لیپوساکشن و تخلیه چربی‌های ناحیه شرمگاهی در این افراد روشی کارآمد برای افزایش اعتماد به‌نفس و بزرگتر به‌ نظر رسیدن آلت می‌باشد.

سیگار کشیدن

مصرف سیگار باعث ایجاد ناکارآمدی در عملکرد سیستم قلبی-عروقی خواهد شد. از آنجایی که بافت آلت تناسلی برای نعوظ نیاز به خونرسانی دارد، مصرف سیگار ممکن است منجر به اختلال در نعوظ شود. مطالعات نشان می‌دهند که مصرف سیگار در آقایان، احتمال وقوع اختلال نعوظ را 1.5 تا 2 برابر می‌کند. احتمال وقوع این مشکل در افرادی که مبتلا به مشکلات قلبی-عروقی می‌باشند و سیگار می‌کشند، تا 3 برابر افزایش می‌یابد.

کشیدن سیگار مستقیماً بر عروق تاثیر می‌گذارند. اندوتلیوم که یک لایه سلولی در داخل دیواره عروق است، مسئول تنظیم فشار خون با منقبض و منبسط کردن عروق است. دود سیگار حاوی نیکوتین، منوکسید کربن، اکسیدان‌های شیمیایی و فلزات مخربی است که به اندوتلیوم آسیب وارد می‌کنند. تخریب اندوتلیوم، انبساط و انقباض عروق را در مواقع نیاز، مانند نعوظ در آلت، مختل می‌کند.

تجمع پلاک در عروق، از دیگر عواقب مصرف سیگار است. این تجمع، خونرسانی در بدن را دچار مشکل می‌کند. کوچک به نظر آمدن آلت از نتایج اختلال در خونرسانی بدن است که با ترک سیگار می‌توان آن را برطرف کرد.

مصرف مشروبات الکلی

مصرف زیاد الکل تاثیر منفی بر روی بافت آلت و سلامت جنسی می‌گذارد. سوء مصرف الکل بصورت مداوم می‌تواند منجر به کوچک شدن ظاهری بیضه‌ها و آلت تناسلی شود. این تاثیر منفی به دلایل زیر اتفاق می‌افتد:

• اختلال در سیستم عصبی مرکزی: مصرف الکل می‌تواند سیستم عصبی را مختل و انتقال اطلاعات بین مغز و آلت را آهسته کند. این مسئله باعث کاهش حساسیت در آلت تناسلی خواهد شد.
• کم‌آبی بدن: مصرف الکل باعث افزایش مقدار ادرار و کاهش سطح آب بدن می‌شود. سطح هورمون آنژیوتانسین در بدن، در مواقع کم‌آبی، افزایش می‌یابد. این هورمون باعث باریک شدن رگ‌های بدن و در نتیجه کاهش سطح خونرسانی به آلت تناسلی شده و طول آلت تناسلی کوتاه‌تر به‌ نظر خواهد رسید.
• کاهش مقدار تستوسترون: الکل می‌تواند باعث کاهش سطح تستوسترون در چرخه ترشح آن شود. در نتیجه کمبود تستوسترون، تولید نیتریک اکسید که وظیفه کلیدی شل کردن رگ‌های بدن را برعهده دارد، کاهش می‌یابد. این مسئله می‌تواند باعث کوچک‌تر به‌ نظر آمدن آلت تناسلی در مردان شود.
• بیماری‌های مزمن: سوء مصرف الکل، بیماری‌های عصبی، عروقی و اختلالات جنسی مانند اختلال در نعوظ را به همراه دارد. این بیماری‌ها باعث کوتاهی ظاهری آلت می‌شوند.

اختلال نعوظ

اختلال نعوظ که به عنوان ناتوانی جنسی نیز شناخته می‌شود، وضعیتی است که در آن مرد نعوظ کافی ندارد و یا نمی‌تواند نعوظ خود را حفظ کند. این وضعیت منجر به اختلال در رابطه جنسی می‌شود. این مشکل ممکن است نتیجه اختلال در هرکدام از مراحل نعوظ باشد. باید به این نکته توجه داشت که گهگاهی این مشکل ممکن است برای هرکسی پیش آید؛ اما اگر به طور مکرر اتفاق بیفتد، نیازمند رسیدگی و درمان است. اختلال نعوظ می‌تواند هم به دلایل جسمی و هم روانی رخ بدهد. اختلال نعوظ در موارد خفیف منجر به نعوظ‌هایی ضعیف و شل می‌شود و در نهایت ممکن است تصور کوچک شدن آلت تناسلی را در شخص بوجود آورد. جای امیدواری است که درمان اختلال نعوظ با مشاوره و تشخیص پزشک ممکن است.

عوارض مصرف برخی داروها

مطالعات نشان می‌دهند که برخی از داروها، جریان خون به آلت تناسلی را کاهش می‌دهند و بر عملکرد جنسی شخص، تاثیر می‌گذارند. این داروها ممکن است قدرت و اندازه آلت در هنگام نعوظ را تحت تاثیر قرار دهند. داروهای کاهنده فشار خون و برخی از داروهای ضد افسردگی که مقدار سروتونین در دسترس را افزایش می‌دهند، از این دسته داروها می‌باشند. فیناستراید نیز از داروهایی است که بر روی عملکرد جنسی شخص مصرف کننده تاثیر منفی می‌گذارد. این دارو یکی از داروهای شایع ضد ریزش مو و اختلالات پروستات می‌باشد.

اختلال خودزشت انگاری (بادی دیسمورفیا)

این یک اختلال روحی است که در آن، شخص، به شدت نگران ظاهر خود است. این درحالی است که بیشتر ایرادات ظاهری که شخص از خود می‌گیرد، غیرقابل تشخیص توسط دیگران می‌باشند. این اختلال ممکن است برای اشخاص با هر جنسیت و در هر سنی رخ دهد اما نوجوانان و جوانان بیشتر در معرض این اختلال می‌باشند. از نشانه‌های این اختلال می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• نگرانی زیاد درباره یک قسمت از بدن مخصوصاً صورت.
• مقایسه زیاد خود با دیگران.
• نگاه کردن به خود در آینه بصورت افراطی و یا فرار از دیدن خود در آن.
• صرف زمان زیادی در پوشاندن ایرادات ظاهری خود با شیوه‌های مختلف مانند آرایش کردن زیاد.
• خاراندن شدید و تلاش برای کندن پوست بدن

برای برطرف کردن این مشکل مصرف دارو، شرکت در جلسات گفتگو درمانی و مراجعه به پزشک متخصص مفید خواهد بود.

عوامل کوچک شدن واقعی آلت تناسلی

در بسیاری از موارد، مشکل کوچک به نظر رسیدن آلت تناسلی یک مشکل قابل درمان یا موقتی بوده و جدی نیست؛ اما در برخی از موارد، آلت تناسلی فرد، واقعاً کوچک می‌شود. این مشکل معمولاً در اثر جراحی و یا بیماری‌های زمینه‌ای رخ می‌دهد که در نهایت باعث کوچک شدن اندازه آلت تناسلی خواهند شد. عوامل کوچک شدن آلت شامل موارد زیر است که در ادامه به تفصیل به آن‌ها خواهیم پرداخت:

• بیماری پیرونی
• ختنه غیر اصولی
• جراحی پروستات
• جراحی پروتز آلت تناسلی
• جراحی بازسازی آلت تناسلی
• جراحی قطع لیگامان
• جراحی تنگی مجرای ادرار (یورتروپلاستی)

بیماری پیرونی

بیماری پیرونی یا کجی آلت تناسلی، وضعیتی است که در آن بافت اسکار(جای زخم) یا پلاک در لایه‌های زیرپوست در آلت تناسلی بوجود می‌آید. این مشکل باعث نعوظ آلت بصورت قوس دار و یا کج می‌شود که رابطه جنسی را دردناک و یا حتی غیرممکن خواهد کرد. درمان این بیماری بوسیله جراحی است که در آن بافت اسکار برداشته می‌شود. این بیماری و درمان آن، هر دو، باعث کاهش طول و قطر آلت خواهند شد. علائم این بیماری عبارتند از:

• تجمع بافت اسکار و یا پلاک در زیر پوست آلت.
• انحنا در آلت.
• مشکل در رسیدن و یا نگهداری نعوظ.
• کاهش طول آلت.
• درد در آلت.
• تغییرات ظاهری در آلت مانند برآمدگی و فرورفتگی.

آسیب‌های قبلی وارد شده به آلت، مشکلات زمینه‌ای مرتبط با بافت بدن و سن، از دلایل وقوع این بیماری می‌باشند. استفاده از دارو و جراحی برای درمان این بیماری توصیه می‌شود. پنتوکسی فیلین، وراپامیل و اینترفرون از داروهایی می‌باشند که در رفع بافت اضافی و پلاک و افزایش خونرسانی مفید می‌باشند. مقدار دوز مجاز و روش مصرف این داروها فقط با تجویز پزشک معالج باید مشخص بشود. بخیه زدن، ایجاد برش، و جراحی پروتز از روش‌های درمانی غیردارویی این بیماری می‌باشند.

ختنه غیر اصولی

شایع‌ترین دلیل کوچک شدن آلت تناسلی پس از ختنه مربوط به برداشتن بیش از اندازه پوست ختنه‌گاه است. کمبود پوست اضافی کافی در این قسمت منجر به کم‌شدن قابلیت افزایش در اندازه آلت تناسلی خواهد‌ شد. این مشکل معمولاً با پیوند پوست به ختنه‌گاه، برای جبران پوست از دست رفته، درمان می‌شود.

جراحی پروستات

در تعدادی از مردانی که برای درمان سرطان، غده پروستاتشان را بطور کامل برداشته‌اند، کوچک‌شدن آلت تناسلی مشاهده می‌شود. البته برخی از افراد پس از گذراندن دوره نقاهت، آلت تناسلیشان مجددا به اندازه اولیه باز می‌گردد که متخصصان دقیقا دلیل این پدیده را نمی‌دانند. اما دلایل محتمل برای کوچک شدن اندازه آلت تناسلی پس از جراحی پروستات بشرح زیر می‌باشند:

• کاهش جریان خون: جراحی ممکن است به علت آسیب عصبی، تغییر ساختار عروقی، و تغییرات هورمونی منجر به کاهش خونرسانی به آلت تناسلی شود که کاهش اندازه آلت را به دنبال خواهد داشت. به دلیل مشکل در نعوظ پس از عمل، اکسیژن کمتری به بافت اسفنجی آلت می‌رسد که این باعث کاهش اندازه سلول‌های عضلانی می‌شود و در نتیجه اندازه آلت کاهش می‌یابد. مقدار معمول کاهش اندازه در حدود 1.5 تا 3 سانتی‌متر است که تجربه هر فرد از این پدیده متفاوت است.
• تغییرات ساختاری: برداشتن غده پروستات ممکن است که ساختار لگن را تغییر دهد و در نتیجه آلت کوچک شود.
• آسیب به اعصاب در اثر جراحی: ممکن است جراحی باعث شود اعصاب مربوط به آلت تناسلی آسیب ببینند و عضلات داخل و اطراف آلت منقبض شوند. این انقباضات طول آلت را کاهش می‌دهد.

جراحی پروتز آلت تناسلی

پروتز آلت، وسیله‌ای است که برای رفع مشکل نعوظ در آقایان و از طریق جراحی، در داخل آلت تناسلی قرار داده می‌شود. کوچک شدن آلت تناسلی در بیمارانی که از مشکل نعوظ همیشگی رنج می‌برند، پیش از جراحی رایج است. این مسئله به دلیل از بین رفتن سلول‌های بافت مربوط به نعوظ بدلیل عدم استفاده است. عدم نعوظ منظم و کافی در طی دوره پیش از عمل، منجر به کوچک شدن آلت تناسلی می‌گردد. از مشکلاتی که پس از جراحی ممکن است بوجود آید، تخریب بافت آلت توسط پروتز است که یک پدیده نادر می‌باشد. بیماران ممکن است تصور کنند که آلتشان پس از عمل، کوچک‌تر از آلتشان در گذشته است؛ اما تحقیقات کاهش محسوس اندازه آلت را پس از عمل پروتز رد می‌کند. ثبت و بررسی اندازه آلت پیش و پس از جراحی همراه با بیمار، می‌تواند این مشکل را برطرف کند.

جراحی بازسازی آلت تناسلی

فالوپلاستی یا جراحی بازسازی آلت تناسلی، یک نوع عمل است که در آن از پوست، بافت و عصب‌های موجود در نقاط مختلف بدن بیمار همچون ساعد، برای ترمیم یا بازسازی آلت تناسلی استفاده می‌شود. این عمل برای ترمیم جراحات و تغییر جنسیت در افراد ترنسکشوال کاربرد دارد. از آنجایی که از این عمل برای ترمیم آلت استفاده می‌شود و در این فرآیند از بافت قسمت‌های دیگر استفاده می‌شود، تغییر در اندازه آلت طبیعی است. در نتیجه ممکن است نتیجه‌ای متفاوت با شکل اولیه آلت حاصل شود و اندازه آلت در این حالت کوچک‌تر از حالت اولیه باشد.

جراحی قطع لیگامان

جراحی قطع لیگامان یا رباط نگه‌دارنده یک نوع جراحی بزرگ کردن آلت تناسلی است. آلت تناسلی بوسیله رباط به استخوان لگن شما متصل است. برای درمان برخی از مشکلات آلت مانند میکروپنیس یا همان کوچکی آلت، جراح این اتصال را قطع و امکان رشد مجدد آن را با قرار دادن اکستندر از بین می‌برد. در این روش در واقع طول آلت هیچ تغییری نمی‌کند و فقط به دلیل بیشتر آویزان شدنش، بزرگ‌تر به نظر می‌رسد. مراقبت‌های پس از عمل در این روش درمانی بسیار مهم است. یکی از مهم‌ترین نکات، استفاده از اکستندر آلت تناسلی پس از عمل، برای جلوگیری از رشد مجدد رباط است. در صورت ترمیم رباط قطع‌شده، آلت از حالت قبل از عمل خود نیز کوتاه‌تر می‌شود. بنابراین کوچک شدن آلت تناسلی در این شرایط، خود به عنوان یکی از عوارض جراحی بلندکردن طول آلت، شناخته می‌شود.

جراحی تنگی مجرای ادرار (یورتروپلاستی)

این جراحی برای برداشتن بافت اسکار در مسیر ادرار، از خروجی مثانه به سمت آلت تناسلی انجام می‌شود. مصدومیت‌های قبلی و بیماری‌های مقاربتی از دلایل شکل‌گیری این بافت‌های اضافی می‌باشند. تنگی مجرای ادرار انواع مختلفی دارد. دو نوع از این تنگی، عبارتند از:

• تنگی مجرای بولبار که در قسمت خروجی مثانه به سمت آلت رخ می‌دهد.
• تنگی مجرای آلتی که در قسمت بیرونی مجاری ادرار و در داخل آلت تناسلی رخ می‌دهد.

در مطالعاتی کاهش طول آلت در بین بیمارانی که این جراحی را انجام می‌دهند بررسی شده است. این مطالعات ادعا می‌کنند که 37.6% از کسانی که جراحی تنگی مجرای ادراری در قسمت آلت تناسلی انجام داده‌اند دچار کوچک شدن آلت تناسلی شده‌اند. در بین افرادی که این عمل را در قسمت بولبار انجام داده‌اند احتمال کوچک‌شدن آلت 17.6% گزارش شده است.

چاره کوچک شدن آلت تناسلی چیست؟

برای درمان این مشکل، ابتدا باید دلیل وقوع آن را شناخته و سپس به درمان بیماری زمینه‌ای پرداخت. اما برخی مسائل قابل درمان نیست و یا ریشه در رفتار ما دارد. در اینجا برخی از راهکارها را برای برطرف کردن این مشکلات بررسی می‌کنیم:

تغییر سبک زندگی

اتخاذ سبک زندگی سالم می‌تواند بسیار مفید باشد. این امر شامل رعایت رژیم غذایی سالم، ترک سیگار، عدم مصرف بیش از اندازه الکل، ورزش کردن منظم و مدیریت وزن بدن و کاهش چربی مخصوصاً در نواحی اطرف شکم می‌شود.

استفاده از داروهای اختلال نعوظ

برای درمان اختلال نعوظ مصرف برخی از داروها مفید می‌باشد. در اینجا چند مورد از این داروها معرفی شده‌اند:

• سیلدنافیل (ویاگرا)
• تادالافیل (آدسیرکا، سیالیس)
• واردنافیل (لویترا، استاکسین)
• آوانافیل (استندرا)
• آلپروستادیل (کاورجکت ایمپالس، ادکس، میوز)

این داروها باعث بهبود عملکرد اکسید نیتریک در عضلات آلت تناسلی و رفع مشکل نعوظ می‌شوند. باید توجه داشته باشید که عوارض جانبی و حساسیت‌های ممکن در مصرف هرکدام از این داروها را از پزشک خود بپرسید و دوز مصرفی را با مشورت وی تعیین کنید.

بدن خود را بپذیرید

باید بدانیم که در بیشتر موارد، بجای واکنش نشان دادن، باید خود را برای پذیرش این مشکلات آماده کنیم. بدن انسان‌ها با وجود تفاوت‌های ظاهری زیباست و این نوع تغییرات در طول زمان عمر انسان نیز طبیعی است. بنابراین کنار گذاشتن تصورهای اشتباه از اندازه طبیعی آلت تناسلی، برای بالابردن اعتماد به‌نفس و داشتن زندگی سالم، الزامی است.

فعالیت جنسی بیشتری داشته باشید

یکی از روش‌های درمان و جلوگیری از ضعف و از بین رفتن بافت آلت، ورزش دادن آن است. افزایش فعالیت جنسی و داشتن نعوظ بطور منظم، گردش خون در بافت آلت را افزایش داده و عضلات این قسمت را تقویت می‌کند. علاوه بر تقویت فیزیکی آلت، داشتن رابطه جنسی بطور کارآمد، اعتماد به‌نفس را افزایش می‌دهد و در نهایت باعث می‌شود بدن خود را بیشتر بپذیرید.

با شریک جنسی خود در این باره صحبت کنید

درک مشکل توسط شریک جنسی همواره تاثیرات مثبت روحی به همراه خواهد داشت. صحبت کردن با شریک جنسی و مطرح کردن مشکلات موجود، باعث همراهی بیشتر در روند درمان و پذیرش مشکل خواهد شد. باید دانست که استرس از مسائل تاثیرگذار در عملکرد جنسی است. صحبت کردن با شریک جنسی، باعث کاهش اضطراب و ترس ناکافی بودن و نارضایتی همسر می‌شود. این مسئله خود به داشتن رابطه بهتر کمک خواهد کرد.

پوزیشن‌های مختلف را امتحان کنید

برای دخول هنگام رابطه جنسی، پوزیشن‌های بسیاری وجود دارد. هرکدام از این پوزیشن‌ها ویژگی‌های مختلفی از جمله عمق دخول، مقدار لذت و دشواری در انجام آن‌ها، برای هرطرف دارد. در اینجا قصد داریم چند مورد از پوزیشن‌هایی با دخول عمیق را معرفی کنیم:

روش‌های علمی افزایش سایز آلت تناسلی

علاوه بر روش‌های اشاره شده در قسمت قبل، روش‌های پزشکی و علمی وجود دارند که باعث افزایش سایز آلت تناسلی خواهند شد. این درمان‌ها بصورت جراحی و تزریق می‌باشند. در اینجا به معرفی هرکدام از این دسته‌ها پرداخته‌شده و مزایا و معایب هرکدام مرور شده است:

افزایش قطر و کلفتی آلت

برای افزایش قطر و کلفتی دو روش تزریق چربی و ژل مرسوم است. برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید به این مقاله مراجعه کنید. در اینجا به بررسی اجمالی این دو روش می‌پردازیم:

تزریق چربی

یکی از روش‌های افزایش کلفتی آلت، برداشت چربی از قسمت‌هایی از بدن شخص و تزریق آن به آلت است. نتایج این روش درمان ممکن است برای برخی ناامیدکننده باشد؛ چراکه بخش بزرگی از چربی تزریق شده توسط بدن جذب می‌شود و باعث می‌شود تا سایز نهایی آلت کمی کوچک‌تر از روزهای اول پس از تزریق باشد. از مزایای این روش می‌توان به این موضوع اشاره کرد که می‌توان چربی موردنظر را از ناحیه شرمگاهی فرد استخراج کرد که در افرادی که اضافه‌وزن دارند موجب بیشترشدن طول مفید آلت نیز می‌شود. بااین‌حال از عوارض احتمالی این روش می‌توان به ظاهر نامتقارن، گلوله شدن چربی زیر پوست، تولید بافت اضافه، مشکل در قدرت نعوظ و کاهش مقدار حساسیت در آلت تناسلی اشاره کرد.

تزریق ژل

در این روش از ژل اسید هیالورونیک برای افزایش سایز آلت استفاده می‌شود. در این روش ژل به زیر پوست آلت تزریق می‌شود. این یک روش موقتی بوده و پس از حدود ۱۲ تا ۱۸ ماه اثر خود را از دست می‌دهد. تزریق ژل نسبت به تزریق چربی روش مطمئن‌تری برای افزایش سایز و کلفتی آلت است؛ چراکه عوارض کمتر و نتایج مطلوب‌تری خواهد داشت. بااین‌حال هزینه بالای این روش یکی از نقاط ضعف آن است.

افزایش طول آلت

یکی از رایج‌ترین روش‌های جراحی افزایش طول آلت تناسلی در مردان، جراحی رباط نگه‌دارنده یا لیگامان است. در این عمل، رباط نگه‌دارنده آلت، که آلت را به استخوان لگن متصل می‌کند، بریده می‌شود. زمانی که این رباط بریده شود، آلت بلندتر به‌ نظر می‌آید. دلیل آن هم آویزان شدن بیشتر به دلیل نبود رباط نگه‌دارنده بالایی است اما باید توجه داشت که طول واقعی آلت تغییری نمی‌کند. قطع کردن این رباط ممکن است باعث ناپایداری آلت در هنگام نعوظ شود. این کمبود موضوع، احتمال وقوع مصدومیت در زمان رابطه جنسی را افزایش می‌دهد. همچنین، در صورت رشد مجدد رباط، طول آلت از حالت اول هم کوتاه‌تر به‌ نظر خواهد آمد. بنابراین مراقبت‌های پس از این عمل بسیار مهم می‌باشند. این عمل معمولا در ترکیب با سایر روش‌ها همچون برداشتن چربی اضافی از ناحیه زیر شکم انجام می‌شود. این کار برای بزرگ‌تر به نظر آمدن آلت انجام می‌شود.

سوالات متداول

آیا کوچک‌شدن آلت دائمی است؟

اگر کوچک‌شدن آلت بر اثر عوارض جراحی و یا بیماری پیرونی اتفاق افتاده باشد متأسفانه دائمی است. اما اگر آلت صرفاً کوچک به نظر برسد و یا بر اثر اختلال نعوظ باشد، قابل‌درمان است.

اندازه طبیعی آلت تناسلی در آقایان چقدر است؟

اگرچه بسیاری گمان می‌کنند که ۱۵-۱۸ سانتی‌متر اندازه طبیعی آلت است، اما اندازه طبیعی آلت تناسلی در آقایان در حالت نعوظ چیزی بین ۱۳-۱۴ سانتی‌متر است. بسیاری از آقایان فکر می‌کنند که برای راضی‌کردن همسر خود باید آلت بلندتری داشته باشند. اما تحقیقات نشان می‌دهد که ۸۵% از زن‌ها از سایز آلت شریک جنسی خود راضی هستند.