پروتز آلت تناسلی: بررسی انواع، مزایا، مراحل جراحی و مراقبت ها

پروتز آلت تناسلی

پروتز‌ آلت تناسلی، برای رفع مشکل نعوظ  آلت تناسلی و بهبود عملکرد جنسی مردان ساخته شده‌است. در مواردی که روش‌های درمانی دیگر بی‌تأثیر و ناموفق باشند، پروتز‌های آلت تناسلی، یک روش مطمئن، با اثرات طولانی مدت در جهت به دست آوردن اعتماد به نفس جنسی و بالا بردن کیفیت زندگی زناشویی برای آقایان است. این پروتز‌ها، در ایجاد و حفظ حالت نعوظ  به مدت کافی، برای برقراری یک رابطه جنسی ایده‌آل کمک می‌کنند و بیمار می‌تواند بدون احساس اضطراب و خجالت، یک رابطه جنسی رضایت بخش داشته باشد.

پروتز آلت تناسلی چیست؟

پروتز آلت تناسلی چیست

پروتز آلت تناسلی، دستگاهی است که در داخل بدن فرد نصب می‌شود و برای کمک به ایجاد حالت نعوظ در مردان ساخته شده است. با استفاده از این دستگاه، مرد کنترل بدن خود را دوباره به دست گرفته و در هر زمانی می‌تواند از آن بهره ببرد.

پروتز آلت تناسلی، برخلاف درمان‌های دیگر اختلالات نعوظ (ED)،  این امکان را فراهم می‌کند تا فرد بدون نیاز به برنامه‌ریزی یا انتظار کشیدن به صورت خودانگیختگی به حالت نعوظ برسد. این دستگاه، از طریق یک سوراخ کوچک در زیر پوست بیمار کاشته می‌شود.

انواع پروتز آلت تناسلی

انواع مختلفی از پروتزهای آلت تناسلی وجود دارند و برای این که تصمیم‌ بگیرید که کدام پروتز برای شما مناسب‌تر است، پزشک به شما کمک خواهد کرد.

پروتز یک تکه

پروتز یک تکه آلت تناسلی

پروتز یک تکه از سیلندر‌های انعطاف‌پذیر یا نیمه سخت ساخته می‌شوند که انعطاف پذیری آن‌ها شبیه پایۀ چراغ‌های مطالعه است. این پروتز، برای رابطه جنسی به اندازه کافی سفت می‌باشد، اما تا حدی نیز انعطاف‌پذیر است تا به راحتی بتوان آن را در لباس جا داد.

مزایا: ارزان‌ترین نوع پروتز‌های آلت تناسلی است و قطعات مکانیکی کمی دارد و دیرتر خراب می‌شود.

معایب: ارائه حداقل نعوظ طبیعی، بدون پوشش محافظ، کیفیت پایین در سفت شدن و شل شدن.

مناسب برای: برای مردانی که دست‌های ناتوان دارند و یا مردانی که آلت تناسلی نهفته داشته و برای نگه داشتن کاتتر کاندوم شکل، به پروتز نیاز دارند.

پروتز‌ دو تکه

پروتز‌ دو تکه آلت تناسلی

پروتزهای دو تکه، دارای سیلندر و یک پمپ است که پمپ در کیسه بیضه قرار داده می‌شود و سیلندرها را با مایع پر می‌کنند تا حالت نعوظ را ایجاد نماید. با خم کردن آلت تناسلی، مایع از سیلندرها خارج شده و آلت تناسلی شل می‌شود.

مزایا: میزان سفتی بسیار خوب، نیازی به قرار دادن قسمت‌های آن، در لگن یا شکم نیست.

معایب: بدون پوشش محافظ، عدم قابلیت ارتجاعی در هنگام آویزان شدن، برای مردان خیلی لاغر مناسب نیست، به دلیل نداشتن قابلیت ارتجاعی، برای آلت تناسلی بزرگ مناسب نیست.

مناسب برای: مردانی که آسیب‌های لگنی دیده‌اند و مشکلات لگنی پیچیده‌ای دارند و یا افرادی که عمل‌های بازسازی عروق انجام داده‌اند که باعث می‌شود کاشت ایمپلنت سه تکه، برای آن‌ها مشکل ساز باشد. تعداد کمی از مردان در این گروه قرار دارند.

پروتز سه تکه

پروتز سه تکه آلت تناسلی

پروتزهای سه تکه، پرکاربردترین پروتزهای آلت تناسلی هستند. پروتزهای سه تکه، دارای یک جفت سیلندر هستند که در آلت تناسلی قرار داده می‌شوند، یک پمپ که در داخل کیسه بیضه گذاشته می‌شود و همچنین یک مخزن سالین (آب نمک) هستند. فشار پمپ از درون کیسه بیضه، محلول سالین را به داخل سیلندرها می‌فرستد و یک نعوظ سفت و سخت ایجاد می‌کند که طبیعی به نظر می‌رسد.

این پروتز‌ها تا زمانی که شما بخواهید، حتی پس از نعوظ کامل، همچنان به همان حالت باقی می‌مانند. هر زمان که بخواهید می‌توانید، دکمه تخلیه باد روی پمپ را فشار دهید تا آلت تناسلی به حالت شل و نرم برگردد.

مزایا: سفتی و قابلیت ارتجاعی بسیار خوب، داشتن کنترل کامل بر نعوظ، دارای پوشش‌های محافظتی.

معایب: مخزن باید در شکم / لگن بیمار قرار داده شود.

مناسب برای: بیشتر مردان مبتلا به مشکلات نعوظ، همچنین افراد مبتلا به سرطان پروستات، دیابت، بیماری‌های عروقی، آسیب نخاعی، صدمات لگن، بیماران پیوندی از این نوع پروتز استفاده می‌کنند.

هنگام انتخاب نوع پروتز آلت تناسلی، خواسته‌های شخصی و سابقه پزشکی خود را در نظر بگیرید. پزشک شما ممکن است بر اساس سن، خطر عفونت، میزان سلامتی، جراحات یا درمان‌های پزشکی که قبلاً داشته‌اید، یکی از انواع پروتز را به شما پیشنهاد کند.

در جدول زیر انواع پروتز‌های آلت تناسلی با هم مقایسه شده است:

نوع پروتز آلت مزایای پروتز آلت تناسلیمعایب پروتز آلت تناسلی
پروتز یک تکه

– به دلیل تعداد کم قطعات، احتمال خرابی آن کم است.

– استفاده از آن برای کسانی که توانایی ذهنی  و یا دستی محدودی دارند آسان است.

– آلت تناسلی همیشه کمی سفت است.

– به داخل آلت تناسلی فشار مداوم وارد می‌کند که شاید باعث آسیب ‌شود.

– از زیر لباس دیده می‌شود.

پروتز بادی دو تکه– هنگام تخلیه، قابلیت ارتجاعی کمی دارد.

– از نظر مکانیکی پیچیده‌تر از ایمپلنت یک تکه است.

– نسبت به ایمپلنت سه تکه نعوظ  با سفتی کمتری را ایجاد می‌کند.

پروتز بادی سه تکه

– طبیعی‌ترین و سفت‌ترین نعوظ را ایجاد می‌کند.

– هنگام تخلیه، قابلیت ارتجاعی مناسبی دارد.

– نسبت به پروتزهای دیگر، قطعات بیشتری دارد که ممکن است خراب شوند.

– مخزن آن باید در داخل شکم یا زیر عضلات شکم قرار داده شود.

چه زمانی به جراحی پروتز آلت تناسلی نیاز خواهم داشت؟

اگر روش‌های درمانی دیگر برای رفع اختلالات نعوظ ناموفق باشد و یا برای بیمار مناسب نباشد، روش جراحی کاشت پروتز آلت تناسلی در نظر گرفته می‌شود. باید برای تعیین زمان مناسب جراحی کاشت پروتز آلت تناسلی، در مورد خاص خود، با یک متخصص اورولوژی و یک متخصص ناباروری آقایان مشورت کنید. در زیر چند وضعیت کلی که در آن‌ها جراحی کاشت پروتز آلت تناسلی برای درمان در نظر گرفته می‌شود، ذکر شده است:

  • بی‌نتیجه بودن روش‌های درمانی غیرتهاجمی: اگر درمان‌های غیرتهاجمی، مانند مصرف داروها (مانند ویاگرا، سیالیس)، استفاده از دستگاه‌های وکیوم نعوظ، یا تزریق به آلت تناسلی، برای رفع اختلالات نعوظ را انجام داده‌اید و به نتایج رضایت‌بخشی نرسیده‌اید، کاشت پروتز آلت تناسلی، به عنوان مرحله بعدی درمان شما در نظر گرفته خواهد شد.
  • بیماری‌های زمینه‌ای: اگر بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت، بیماری قلبی عروقی یا اختلالات عصبی دارید که باعث می‌شود رسیدن به حالت نعوظ یا حفظ آن، برای شما دشوار شود؛ به دلیل این‌ که نمی‌توان این بیماری‌ها را با روش‌های دیگر مدیریت یا درمان کرد، کاشت پروتز آلت تناسلی یک گزینه درمانی مناسب است.
  • ناهنجاری‌های جسمی و صدمات: اگر ناهنجاری‌هایی در آلت تناسلی خود دارید که باعث می‌شود رسیدن به حالت نعوظ یا حفظ آن، برای شما دشوار شود، یا اگر به آلت تناسلی شما ضربه‌ای وارد شده که منجر به اختلالات شدید در نعوظ شده است، می‌توانید جراحی کاشت پروتز آلت تناسلی را در نظر بگیرید.
  • تأثیر روانی: اگر تأثیر روانی اختلالات نعوظ، مانند اضطراب، افسردگی، یا تأثیرات منفی آن بر کیفیت زندگی شما، به اندازه کافی با کمک روش‌های درمانی دیگر برطرف نشده‌ است، کاشت پروتز آلت تناسلی ممکن است راه حل مناسبی باشد.

مزایای پروتز آلت تناسلی

مزایای پروتز آلت تناسلی

کاشت پروتز آلت تناسلی، برای مردانی که دچار اختلال نعوظ یا سایر بیماری‌هایی هستند که توانایی آن‌ها برای رسیدن و یا حفظ نعوظ را کاهش داده است، مزیت‌های زیادی دارد. مزایای کاشت پروتز آلت تناسلی عبارت‌اند از:

کاشت پروتز آلت تناسلی، یک راه حل مطمئن و با تأثیرات دراز مدت برای مردانی است که در ایجاد و یا حفظ نعوظ مشکل دارند. این دستگاه‌ها، عملکرد فعال در رابطه جنسی و رضایت‌مندی از این رابطه را برای مردان امکان‌پذیر می‌نماید.

اختلالات نعوظ، تأثیرات منفی قابل‌توجهی بر کیفیت زندگی مردان داشته، اعتماد به نفس، روابط و آرامش کلی آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. با کاشت پروتز آلت تناسلی، می‌توان از نظر جنسی اعتماد به نفس را  به آقایان بازگرداند و کیفیت زندگی مردان و همسرانشان را بهبود بخشید و باعث افزایش رضایت و شادی در روابط بین آن‌ها شد.

پروتزهای جدید آلت تناسلی، طوری طراحی شده‌اند که ظاهر و حس طبیعی داشته باشند. سیلندرهای پروتز، در داخل آلت تناسلی کاشته می‌شوند و نعوظ طبیعی‌تری را ایجاد می‌کنند، علاوه بر این که، احساس و ظاهر طبیعی نیز دارد.

بسته به نوع پروتز آلت تناسلی که فرد انتخاب کرده است، مردان می‌توانند میزان سفتی نعوظ خود را کنترل کنند. مثلاً، با پروتزهای سه تکه فرد می‌تواند با فشار دادن و یا رها کردن پمپ در کیسه بیضه، سطح سفتی آلت را تنظیم کرده و  یک تجربه جنسی شخصی و راحت را فراهم نماید.

پروتزهای آلت تناسلی، طوری طراحی شده‌اند که دوام بالایی داشته باشند. آن‌ها از مواد زیست سازگار ساخته می‌شوند که برای بدن بی‌خطر هستند. با انجام روش‌های مراقبت و نگه‌داری صحیح، پروتزهای آلت تناسلی، عملکرد قابل‌ اعتمادی را در طول سال‌ها ارائه می‌دهند و یک راه حل دائم برای درمان اختلال نعوظ را تضمین می‌کنند.

کاشت پروتز آلت تناسلی می‌تواند برای کمک به افراد با بیماری‌های زمینه‌ای مختلفی که باعث اختلال نعوظ  شده است، مناسب باشد. پروتز آلت تناسلی، در رفع مشکلات نعوظ ناشی از سرطان پروستات، دیابت، بیماری عروقی، آسیب نخاعی و صدمات لگن، یک گزینه درمانی کارآمد است.

پروتز آلت تناسلی در هنگامی که آلت تناسلی شل است، جلب توجه نمی‌کند و یک روش درمانی محتاطانه می‌باشد. یعنی تا زمانی که خودتان نگویید، حتی شریک جنسی شما هم متوجه نمی‌شود که شما پروتز آلت تناسلی دارید.

پروتز‌های آلت تناسلی، با میزان رضایت بالای ۹۸٪  در بین بیمارانی که این روش را انجام داده‌اند، میزان رضایت بالایی به دست آورده است.

با این که زمان بهبودی در هر فردی متفاوت است، اما معمولاً دوره نقاهت بعد از عمل کاشت پروتز آلت تناسلی، ۴ تا ۶ هفته است و بعد از بهبودی کامل، بیماران می‌توانند فعالیت جنسی خود را از سر بگیرند و از مزایای پروتز، لذت ببرند.

پروتز آلت تناسلی، به بیماران این امکان را می‌دهد که هر زمان که مایل باشند نعوظ فوری ایجاد نمایند. این باعث انعطاف پذیری بیشتر و در لحظه بودن رابطه جنسی می‌شود.

روش‌های جراحی پروتز آلت تناسلی

روش‌های جراحی پروتز آلت تناسلی

جراحان کاشت پروتز آلت تناسلی، تکنیک‌های جراحی پنواسکروتال و زیر شرمگاهی را با روش بدون لمس، در جراحی کاشت پروتز آلت تناسلی انجام می‌دهند. “بدون لمس” به روشی گفته می‌شود که برای به حداقل رساندن احتمال عفونت انجام می‌شود. در این روش، جراح، پروتز آلت تناسلی را بدون دست زدن به پوست وارد آلت تناسلی می‌کند تا احتمال بروز عفونت بعد از جراحی، کم شود. جراحان این کار را با تعویض مکرر دستکش‌های جراحی و اجتناب از تماس پوستی با پروتز آلت تناسلی انجام می‌دهند.

لازم به ذکر است که هیچ راه حل یکسانی برای انجام این روش وجود ندارد و در مورد هر بیمار منحصر به فرد است. جراح بر اساس آناتومی بدن شما، تاریخچه جراحی و خواسته‌های فردی، بهترین روش را برای شما انتخاب می‌کند.

روش‌های جراحی عبارت‌اند از:

روش پنواسکروتال یا ترانس اسکروتال

در این روش جراحی، یک برش عمودی یا افقی بر روی قسمت فوقانی کیسه بیضه (ترانس اسکروتال) یا امتداد تنه آلت تناسلی (پنواسکروتال) ایجاد می‌شود که می‌تواند دسترسی بهتری را فراهم کند (با ایجاد برش بیشتر در امتداد ساقه آلت تناسلی).

اکثر جراحان با برش‌هایی بر اساس آناتومی آلت تناسلی موافق هستند. علاوه بر این، پمپ را می‌توان مستقیماً در کیسه بیضه قرار داد. البته، در این روش قرار دادن مخزن در فضای رتروپوبیک بدون مشاهده مستقیم انجام می‌شود.

روش برش زیر شرمگاهی

بر خلاف روش پنواسکروتال یا ترانس اسکروتال، برش زیر شرمگاهی در کمی بالاتر از محل اتصال آلت تناسلی با ناحیه شرمگاهی ایجاد می‌شود و جراح به آرامی آلت تناسلی را به سمت پایین می‌کشد. جراح در این روش، می‌تواند مخزن را با مشاهده مستقیم در جای خود قرار دهد؛ این روش کبودی کمتری در کیسه بیضه ایجاد می‌نماید زیرا بافت کیسه بیضه برش داده نمی‌شود. این روش، در مقایسه با روش‌های دیگر، کم تهاجمی‌تر است.

روش برش زیر شرمگاهی، پمپاژ زودتر را نیز امکان‌پذیر می‌کند. با این وجود، این روش ممکن است باعث آسیب رساندن به اعصاب حسی آلت تناسلی و اتساع بدنی سخت‌تر در بیماران چاق شود و یا باعث جا به جایی بافت چربی و پمپ کیسه بیضه گردد.

روش زیر تاجی

در روش زیر تاجی، یک برش در زیر تاج آلت تناسلی برای جدا کردن کامل پوست آلت تناسلی ایجاد می‌شود که امکان جراحی ترمیمی همزمان را در زمان جراحی IPP نیز فراهم می‌کند، زیرا تقریباً کل قسمت‌های آلت تناسلی از طریق همان برش قابل دسترسی است.

با این وجود، این روش، خیلی کمتر از روش‌های پنواسکروتال و زیر شرمگاهی مورد استفاده قرار می‌گیرد، زیرا با این روش، زمان عمل طولانی‌تر می‌شود و در بیمارانی که نیاز به جراحی‌های ترمیمی دیگر ندارند، هیچ مزیت اضافی را ارائه نمی‌دهد.

قبل از جراحی پروتز آلت تناسلی

قبل از کاشت پروتز آلت تناسلی، با یک پزشک ملاقات خواهید کرد. پزشک، شما را معاینه کرده، سلامت عمومی بدن شما را بررسی می‌نماید و علائم حیاتی شما (دمای بدن، نبض و فشار خون) را اندازه‌گیری می‌کند. همچنین از این‌ که مشکل مثانه نداشته باشید و بتوانید ادرار خود را به راحتی تخلیه کنید، اطمینان حاصل می‌نماید. بعد از آن شما با یک جراح ملاقات خواهید کرد، و با شما در مورد نوع کاشت پروتز آلت تناسلی، با توجه به بدن و نیاز شما صحبت خواهند کرد.

هر گونه داروی تجویزی و یا بدون نسخه (OTC) که مصرف می‌کنید را به پزشک خود بگویید. این امر، شامل مکمل‌های گیاهی نیز می‌شود. مصرف آسپرین، داروهای ضدالتهاب، بعضی مکمل‌های گیاهی و داروهای رقیق کنندۀ خون، ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهند. البته باید قبل از قطع کردن مصرف هر دارویی، حتماً با پزشک خود مشورت کنید.

همچنین اگر به چیزی آلرژی دارید به پزشک خود اطلاع دهید. این امر شامل آلرژی به داروها (به ویژه آنتی بیوتیک‌ها)، پاک کننده‌های پوست مانند ید یا ایزوپروپیل الکل، لاتکس و غذاها می‌شود.

پزشک، همچنین دستورات خاصی در مورد خوردن و آشامیدن قبل از جراحی کاشت پروتز آلت تناسلی به شما می دهد. شما در شب قبل از جراحی، نباید بعد از نیمه شب، چیزی بخورید یا بنوشید. اگر لازم است که دارویی مصرف  نمایید، آن را با یک جرعه آب بخورید.

برای کاهش احتمال عفونت، بهتر است صبح روز عمل، شکم و کشاله ران خود را به طور کامل بشویید. قبل از این جراحی، نیازی به تراشیدن موهای شکم یا اطراف آلت تناسلی و کیسه بیضه نیست. جراح، این کار را بلافاصله قبل از جراحی انجام خواهد داد.

اگر قبل از عمل جراحی، عفونت پوستی و یا عفونت ادراری فعال دارید، به جراح خود بگویید، زیرا عفونت‌های پوستی و ادراری، خطر عفونت کردن پروتز شما را افزایش می‌دهد. قبل از انجام جراحی پروتز آلت تناسلی، اطمینان حاصل نمایید که هیچ نوع عفونت فعالی در بدن خود نداشته باشید.

نحوه جراحی پروتز آلت تناسلی

نحوه جراحی پروتز آلت تناسلی

پزشک ممکن است برای انجام این جراحی، به شما داروی بی‌هوشی تزریق نماید (بیهوشی عمومی)  و یا این که فقط قسمت پایین بدن شما را با تزریق دارو بی‌حس کند (بی حسی نخاعی).

یک لوله (کاتتر) را از طریق آلت تناسلی به مثانه وارد می‌کنند تا در طول جراحی ادرار را خارج کند. جراح شما یک برش در زیر سر آلت تناسلی، در پایه آلت تناسلی و یا در قسمت تحتانی شکم ایجاد می‌کند.

در مرحله بعد، جراح بافت اسفنجی آلت تناسلی را که در حین نعوظ پر از خون می‌شود، برمی‌دارد. این بافت در داخل دو فضای توخالی در آلت تناسلی به نام corpora cavernosa قرار دارد.

سپس، جراح اندازه مناسب پروتز را انتخاب کرده و سیلندرهای پروتز را داخل این فضاهای خالی در آلت تناسلی قرار می‌دهد. اندازه این سیلندرها با توجه به اندازه بدن شما سفارشی ساخته می‌شوند.

اگر باید پروتز بادی دو تکه برای شما نصب شود، جراح، یک پمپ و دریچه نیز در داخل کیسه بیضه قرار می‌دهد. برای کاشت یک پروتز سه تکه، او همچنین یک مخزن مایع را نیز، در بالا یا زیر دیواره شکم، از طریق یک برش ایجاد شده، خواهد کاشت. گاهی دو برش در شکم ایجاد می‌شود.

هنگامی که پروتز در جای خود قرار گرفت، جراح، برش‌ها را بسته و بخیه می‌زند. جراحی کاشت پروتز آلت تناسلی معمولاً ۴۵ دقیقه تا یک ساعت طول می‌کشد.

مراقبت‌های بعد از جراحی پروتز آلت تناسلی

مراقبت‌های بعد از جراحی پروتز آلت تناسلی

پس از جراحی پروتز آلت تناسلی، باید از داروهای مسکن برای کاهش درد استفاده کنید. معمولاً یک داروی مسکن با اثر درازمدت به کیسه بیضه تزریق می‌شود تا به مدت ۴۸ تا ۷۲ ساعت دردی احساس نکنید. ممکن است تا چند هفته، درد خفیفی داشته باشید. به شما یک آنتی‌بیوتیک خوراکی داده می‌شود که باید به مدت یک هفته مصرف شود.

از پزشک خود بپرسید که چه زمانی می‌توانید فعالیت‌های عادی خود را آغاز نمایید. بیشتر بیماران، ۴ تا ۶ هفته بعد از جراحی می‌توانند فعالیت بدنی شدید و فعالیت جنسی انجام دهند.

معمولاً ۳ تا ۶ هفته بعد از جراحی، بعد از این‌که نحوه استفاده از پروتز و دستگاه‌های دیگر آن را یاد گرفتید، در مورد پروتز‌های بادی، پزشک از شما می‌خواهد که پروتز‌ها را باد کنید تا استفاده از آن‌ها را تمرین کنید و ناحیه اطراف سیلندرها کشیده شود.

بیشتر افراد بعد از عمل، نسبتاً سریع بهبود می‌یابند، اما ممکن است چند هفته طول بکشد تا تورم مرتبط با جراحی رفع شود، اما درد باید بعد از یک هفته برطرف شود.

ما برای کمک به بهبودی، بر انجام توصیه‌های زیر تأکید می‌کنیم:

با قرار دادن کیسه‌های یخ بر روی کیسه بیضه و آلت تناسلی، می‌توانید تورم بعد از جراحی را در ۴۸ ساعت اول، کاهش دهید.  یخ را به مدت طولانی در تماس مستقیم با پوست خود قرار ندهید.

همانطور که گفته شد، طبیعی است که کیسه بیضه بعد از این جراحی تورم داشته باشد. اگر تورم خیلی شدید بود (بزرگتر از پرتقال) یا اگر مقدار زیادی مایع از زخم شما خارج می‌شود (خیس شدن چند پد در روز) با جراح خود تماس بگیرید. حمایت از کیسه بیضه به وسیله بیضه‌بند و یا لباس زیر فشاری به کاهش تورم کمک می‌کند.

می‌توانید بین ۴۸ تا ۷۲ ساعت پس از جراحی، دوش بگیرید. اشکالی ندارد که آب روی محل برش‌ها بریزد، اما محل را شست و شو نکنید. تا ۱۰ روز بعد از این جراحی، نشستن در وان حمام، توصیه نمی‌شود. تا حدود ۲ هفته پس از جراحی باید از شنا کردن خودداری کنید. حمام سیتز برای کاهش تورم و ناراحتی، از ۱۰ روز پس از جراحی مفید است.

ممکن است تا ۷۲ ساعت پس از جراحی، مقدار کمی خون پانسمان‌ها را لکه کند، مشکلی نیست و معمولاً خود به خود متوقف می‌شود. در چند روز اول، با قرار دادن دو یا سه پد استریل به روی پانسمان محل جراحی، به روند بهبودی کمک کرده و لباس‌های خود را تمیز نگه دارید.

بخیه‌ها در این جراحی جذب می‌شوند و نیازی به کشیدن ندارند.

در بیمارستان به شما داروی مسکن داده می‌شود که در صورت نیاز می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید. پس از ۴۸ ساعت، تیلنول یا ایبوپروفن، برای کاهش درد شما کافی است.

بیشتر بیماران، در همان روز جراحی، می‌توانند به خانه برگردند و فعالیت‌های سبک را انجام دهند. به شما توصیه می‌شود که به مدت یک هفته از بیضه‌بند استفاده کنید و تا دو هفته پس از جراحی، فعالیت سنگین انجام ندهید. ممکن است بتوانید بعد  از چند روز به سر کار بازگردید، اما نباید اجسام سنگین را بلند کنید و از پیاده‌روی یا دویدن طولانی‌مدت خودداری کنید.

پروتز آلت تناسلی، برای اولین بار، بعد از ۴ تا ۶ هفته در مطب، پس از کاهش تورم فعال می‌شود (باد می‌شود).  شما می‌توانید بعد از آن، رابطه جنسی را شروع  کنید.

اگر تورم شدید باشد یا اگر مقدار زیادی مایع (خیس شدن چند پد در روز) از زخم خارج شود، با جراح خود تماس بگیرید. دلایل دیگر برای تماس با جراح بعد از کاشت پروتز آلت تناسلی عبارت‌اند از: بدتر شدن درد پس از ۴۸ ساعت، افزایش قرمزی یا حساسیت در اطراف محل برش یا تب بیش از 38 درجه.

عوارض جراحی پروتز آلت تناسلی

با این که پروتز آلت تناسلی در بازگرداندن عملکرد جنسی مؤثر است، اما مانند هر عمل جراحی دیگر، کاشت پروتز آلت تناسلی نیز عوارض جانبی به همراه دارد. عوارض جانبی احتمالی مرتبط با کاشت پروتز آلت تناسلی عبارت‌اند از:

  • عفونت: عفونت که یکی از شایع‌ترین عوارض مرتبط با کاشت پروتز آلت تناسلی است، ممکن است در محل جراحی رخ دهد و برای کنترل عفونت، نیاز به برداشتن پروتز باشد. علائم این عفونت شامل درد مداوم، تورم، قرمزی یا ترشح از محل جراحی است.
  • مشکلات مکانیکی: به مرور زمان، ممکن است در پروتز آلت تناسلی، مشکلات مکانیکی رخ دهد. این مشکلات ممکن است شامل نشتی یا شکستگی سیلندر باشد. در چنین مواردی، فرد ممکن است برای ترمیم یا جایگزینی پروتز، به جراحی‌های دیگر نیاز پیدا کند.
  • کوتاه شدن یا انحنای آلت تناسلی: بعضی از افراد ممکن است پس از کاشت پروتز آلت تناسلی، دچار کوتاهی یا انحنا در آلت شوند. این امر می‌تواند ناشی از تشکیل بافت اسکار، اندازه نامناسب پروتز و یا قرار دادن نادرست آن باشد. در موارد شدید، نیاز به انجام جراحی‌های دیگر برای رفع این مشکل است.
  • درد و ناراحتی: بعضی از افراد، بعد از جراحی پروتز، در ناحیه آلت تناسلی خود درد و ناراحتی دارند. این درد موقتی است و به مرور زمان برطرف می‌شود، در غیر این صورت، نیاز به مراقبت‌های پزشکی دارد.
  • هماتوم: به تجمع خون در محلی خارج از رگ‌های خونی، هماتوم گفته می‌شود که ممکن است بعد از جراحی رخ دهد و در ناحیه آلت تناسلی، تورم، درد و یا تغییر رنگ ایجاد نماید. هماتوم معمولاً خود به خود رفع می‌شود، اما در صورت تداوم یا بدتر شدن، باید به پزشک مراجعه کرد.
  • عوارض ادراری: بعد از جراحی پروتز آلت تناسلی، بعضی افراد، دچار مشکل در ادرار کردن، عفونت ادراری و یا نشت کردن ادرار می‌شوند. معمولاً این‌ها مشکلات موقتی هستند و به مرور برطرف می‌شوند، اما گاهی ممکن است به درمان پزشکی نیاز داشته باشند.
  • مسائل عاطفی یا روانی: کاشت پروتز آلت تناسلی و عمل جراحی مرتبط با آن، در بعضی افراد، چالش‌های عاطفی و روانی به همراه دارد و ممکن است بر تصویر ذهنی بیمار از بدن خود، اعتماد به نفس و یا صمیمیت با شریک جنسی تأثیر بگذارد. برای مدیریت این نوع مسائل می‌توانید از مشاور و یا گروه‌های حمایتی کمک بگیرید.

هزینه جراحی پروتز آلت تناسلی

هزینه جراحی پروتز آلت تناسلی به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ مانند نوع پروتز، دستمزد جراح، محل عمل و هر نوع هزینه اضافی مرتبط با آزمایشات قبل از عمل، هزینه‌های بیمارستان یا مرکز جراحی، بیهوشی و مراقبت‌های بعد از عمل. لازم است بدانید که هزینه‌های این جراحی، نسبت به مناطق مختلف و پزشکان مختلف، به طور قابل‌توجهی متفاوت است.

برای کسب اطلاعات دقیق‌تر، می‌توانید با متخصصین ما در ایران اورولوژی مشورت کنید تا برآورد دقیق‌تری از هزینه جراحی داشته باشید.

جمع بندی

پروتز‌های آلت تناسلی، یک راه‌حل درمانی دائمی و مطمئن برای دستیابی و حفظ نعوظ هستند. با این که جراحی پروتز آلت تناسلی، تهاجمی‌ترین روش برای درمان  اختلالات نعوظ است، اما بیشتر مردانی که آن را انجام داده‌اند و همسرانشان، رضایت خود را از این دستگاه، گزارش کرده‌اند. در واقع، پروتز آلت تناسلی، بالاترین میزان رضایت‌مندی را در بین تمام درمان‌های اختلال نعوظ دارا می‌باشد.

کلینیک ما، برای افرادی که با نگرانی‌های مربوط به سلامت جنسی، از جمله اختلال نعوظ (ED) سر و کار دارند، روش‌های درمان و مراقبت را شخصی‌سازی کرده‌ است. ما تأثیری که این مسائل می‌تواند بر کیفیت زندگی و روابط شما داشته باشد را درک می‌کنیم و از طریق کاشت پروتز آلت تناسلی، قصد داریم به شما کمک کنیم اعتماد به نفس خود را دوباره به دست آورده و سلامت جنسی خود را بازیابی نمایید.

سؤالات متداول

آیا پروتز آلت تناسلی خوب کار می‌کند؟

بله، خیلی خوب کار می‌کند. میزان رضایت بیماران و همسران آن‌ها، طبق گزارشات بالای ۹۰٪ است.

چه کسی جراحی پروتز آلت تناسلی را انجام می‌دهد؟

درست مانند جراحی‌های تخصصی دیگر، باید مراقب باشید که چه کسی را برای انجام این جراحی انتخاب می‌کنید. جراحی پروتز آلت تناسلی، نیاز به آموزش تخصصی پزشکی دارد، پس حتماً یک جراح ماهر و با تجربه پیدا کنید.

آیا پروتز آلت تناسلی دیده می‌شود؟

پروتز آلت تناسلی بادی دیده نمی‌شود، البته ممکن است زخم‌های کوچکی از جای جراحی بر روی بدن خود داشته باشید، اما جای زخم ها معمولاً جلب توجه نمی‌کنند. پروتز‌های آلت تناسلی غیر بادی، همیشه به صورت نیمه ‌نعوظ هستند، بنابراین ممکن است از زیر لباس دیده شوند.

دوام پروتز آلت تناسلی چقدر است؟

پروتز آلت تناسلی به طور متوسط ۲۰ سال دوام می‌آورد. اگر پروتز فرسوده شود، دیگر کار نمی‌کند. در این صورت، شما می‌توانید با یک جراحی مجدد، آن را با یک پروتز جدید جایگزین نمایید.

آیا کاشت پروتز آلت تناسلی، آن را بزرگتر می‌کند؟

پروتز آلت تناسلی، نمی‌تواند آلت تناسلی شما را بزرگتر از قبل کند. حتی ممکن است نعوظ شما، از آنچه در زمان نعوظ طبیعی داشته‌اید، کوتاه‌تر به نظر برسد.

آیا لازم است در بیمارستان بستری شوم؟

این روش ممکن است به صورت سرپایی انجام شود یعنی همان روز مرخص شوید و یا با یک شب اقامت در بیمارستان انجام شود. اگر این جراحی را به صورت سرپایی انجام داده‌اید، باید روز بعد به کلینیک مراجعه کنید تا پزشک پانسمان‌ها را بردارد.

زمان بهبودی چقدر است؟

زمان بهبودی در هر فردی متفاوت است، اما به طور کلی، بعد از یک هفته احساس بهتری خواهید داشت.

بعد از جراحی چقدر می‌توانم فعالیت کنم؟

تا ۴ هفته بعد از عمل جراحی، شما نباید اجسام سنگین را بلند کرده و یا ورزش شدید انجام دهید. اما شما می‌توانید فعالیت‌های عادی روزانه خود را در صورت تمایل انجام دهید. بسیاری از مردان می‌پرسند که آیا می‌توانند فعالیت‌های مورد علاقه خود، مانند دوچرخه سواری و دویدن را دوباره انجام دهند؟ بله. بعد از بهبودی کامل می‌توانید این ورزش‌ها را انجام دهید.

آیا باید بخیه‌های جراحی را بکشند؟

خیر. بخیه‌هایی که استفاده می‌کنیم قابل جذب هستند و برای ماندگاری طولانی مدت ساخته شده‌اند. بخیه‌های شما احتمالاً پس از ۴ تا ۸ هفته جذب می‌شوند.

آیا کبودی و تورم طبیعی است؟

بله. مانند هر عمل جراحی دیگر، مقداری کبودی و تورم وجود خواهد داشت که می‌توانید از کیسه یخ برای کاهش تورم استفاده کنید.

چه زمانی می‌توانم از پروتز خود استفاده کنم؟

پزشک شما نحوه استفاده از پروتز را بعد از ۲ هفته به شما آموزش می‌دهد. پزشکان روش‌های فیزیوتراپی را به شما یاد می‌دهند تا پروتز را هر روز برای مدت معینی باد کنید.

پروتز آلت تناسلی بعد از جراحی چگونه خواهد بود؟

پس از بهبودی کامل، پروتز شما کاملاً غیرقابل تشخیص خواهد بود. این دستگاه، به طور کامل در بدن پنهان است و هیچ کس متوجه آن نمی‌شود مگر این که خودتان به آن‌ها بگویید.

آیا پروتز آلت تناسلی بر ادرار کردن تأثیر می‌گذارد؟

خیر، پروتز بر ادرار کردن شما تأثیر نمی‌گذارد؛ زیرا مجرای ادرار از جایی که سیلندرهای پروتز آلت تناسلی قرار می‌گیرد جدا است.

آیا ممکن است کسی از پروتز آلت تناسلی ناراضی باشد؟

اگر مردی در یک مدت طولانی به اختلالات نعوظ مبتلا باشد، آلت تناسلی او کوچک شده و زخم می‌شود و ماهیچه‌های آلت تناسلی او تحلیل می‌روند. به همین دلیل، آلت تناسلی بعد از عمل، معمولاً کوتاه‌تر از زمان جوانی است. این کاهش طول، شایع‌ترین علت نارضایتی بین بیماران است.

آیا دستگاه پروتز از کار می‌افتد؟

این دستگاه‌ها مکانیکی هستند، بنابراین از کار خواهند افتاد. اما پروتزهای مدرن، معمولاً ۱۰ تا ۱۵ سال عمر می‌کنند و ممکن است حتی بیش از ۲۰ سال دوام داشته باشند. پس از این که پروتز از کار افتاد، یک جراحی اضافی برای جایگزینی دستگاه جدید مورد نیاز است (بسیار شبیه به جراحی اصلی است).

آیا جراحی کاشت آلت تناسلی دردناک است؟

بعد از جراحی پروتز آلت تناسلی، تا چند روز درد خفیف تا متوسطی خواهید داشت، اما پس از یک یا دو هفته برطرف می‌شود.

محدودیت‌های بعد از جراحی پروتز آلت تناسلی چیست؟

تا ۶ هفته بعد از عمل، شما باید فعالیت شدید خود را محدود کنید و از بلند کردن اجسام سنگین خودداری نمایید.

آیا زن می‌تواند تشخیص دهد که یک مرد پروتز آلت تناسلی دارد؟

شما نمی‌توانید تشخیص دهید که کسی پروتز آلت تناسلی دارد یا خیر، مگر این‌که جای زخم کوچکی را در پایین آلت تناسلی او ببینید.

چند بار در هفته می‌توان از پروتز آلت تناسلی استفاده کرد؟

میانگین استفاده از پروتز آلت تناسلی یک تا دو بار در هفته است.

فهرست مطالب
مشاوره رایگان