اختلال نعوظ و ناتوانی جنسی، جزو مشکلاتی است که مطرح کردن آن برای برخی از افراد ممکن است سخت باشد. با وجود این، باید بدانید که اختلال نعوظ مشکل بسیار شایعی بوده به طوری که بیش از نیمی از مردانی که در سنین بین 40 تا 70 سالگی قرار دارند، درجاتی از این مشکل را تجربه میکنند. خوشبختانه امروزه، شما در رویارویی با این مشکل تنها نخواهید بوده و میتوانید از طریق مشاوره و درمان پزشکی، با این عارضه مقابله کنید. از این رو، میتوانید با تشخیص علل زمینهای ایجادکنندۀ اختلال نعوظ و شناخت عوامل افزایش دهنده احتمال بروز این مشکل و انواع روشهای درمانی، قدمهای پیشگیرانه و درمانی مؤثری را برای بازیابی سلامت جنسی و تندرستی خود بردارید.
اختلال نعوظ چیست؟
اختلال نعوظ به معنای ناتوانی در ایجاد و نگه داشتن (حفظ) حالت نعوظ در آلت برای رابطه جنسی است. با این که برخی از افراد برای صحبت کردن درباره این مشکل ممکن است معذب باشند، اما طبق آمار و ارقام، بیش از نیمی از مردانی که در سنین بین 40 تا 70 سالگی قرار دارند، درجاتی از این مشکل را تجربه میکنند. از این رو، با علم بر این امر که اختلال نعوظ جزو مشکلات شایع در مردان بوده، شما باید بتوانید به راحتی آن را با پزشک خود در میان بگذارید.
این که گاهاً فردی با مشکل نعوظ مواجه شود، کاملاً عادی بوده و الزاماً جای نگرانی ندارد. اما با وجود این، اگر اختلال نعوظ مداوم باشد، میتواند باعث ایجاد استرس در فرد شده، اعتماد به نفس فرد را کاهش داده و موجب ایجاد مشکل در روابط زناشویی فرد شود که در این صورت نیاز به درمان خواهد داشت. اختلال نعوظ یا ناتوانی در ایجاد و نگه داشتن حالت نعوظ، میتواند نشانهای از وجود بیماری زمینهای و حتی زنگ خطری برای ابتلا به بیماریهای قلبی در فرد باشد که نیاز به درمان خواهد داشت.
اگر چنانچه نگران اختلال نعوظ خود هستید، نباید معذب باشید و حتماً این مشکل را با پزشک خود در میان بگذارید. گاهاً در برخی موارد، درمان علل یا بیماری زمینهای، برای درمان اختلال نعوظ کافی بوده، اما در برخی موارد دیگر، ممکن است به دارو یا سایر روشهای مستقیم درمان مشکل اختلال نعوظ نیاز باشد.
روش تشخیص اختلال نعوظ
در برخی از بیماران، برای تشخیص علت ایجاد کننده اختلال نعوظ و توصیه روش درمانی مناسب، فقط به معاینه فیزیکی و پاسخ دهی به سؤالات پزشک (پرسش در رابطه با سوابق پزشکی فرد) نیاز است. اما اگر فرد به بیماری مزمنی مبتلا باشد یا پزشک احتمال دهد که ممکن است اختلال نعوظ ناشی از نوعی بیماری زمینهای باشد، ممکن است به انجام آزمایشهای بیشتر یا مشاوره با یک متخصص نیاز باشد.
آزمایشهایی که برای تشخیص علل زمینهای ایجاد کننده اختلال نعوظ انجام میشوند شامل موارد زیر هستند:
- معاینه بالینی یا فیزیکی
- آزمایش خون
- آزمایش ادرار (آزمایش آنالیز ادرار)
- سونوگرافی
- تست روانشناسی
روشهای درمان اختلال نعوظ
در اغلب موارد، ابتدا روشهای درمان غیر تهاجمی برای رفع این مشکل انجام میشوند. اکثریت روشهای متداول و غیر تهاجمی، مؤثر بوده و بیخطر هستند. با این حال، اگر نگران عوارض روش درمانی خود هستید، میتوانید با پزشک معالج خود در رابطه با مشکلاتی که ممکن است هر روش درمانی ایجاد کند، مشورت کنید.
داروهای خوراکی (داروهای مهارکننده PDE5)
گروهی از داروها به نام مهار کنندههای PDE5، برای باز کردن عروق و افزایش جریان خون آلت تناسلی استفاده میشوند. این دسته از داروهای خوراکی که برای درمان اختلال نعوظ دارای تأییدیه رسمی سازمان غذا و داروی آمریکا هستند، عبارتاند از:
- ویاگرا (سیلدنافیل)
- لویترا (واردنافیل)
- سیالیس (تادالافیل)
- استندرا (آوانافیل)
برای داشتن بهترین نتیجه، مردان مبتلا به اختلال نعوظ باید این دسته از داروها را تقریباً ۱ الی ۲ ساعت قبل از برقراری رابطه جنسی مصرف کنند. برای اثرگذاری مؤثر این داروها، به نورمال و عملکرد عصبی آلت تناسلی نیاز است. داروهای مهار کننده PDE5، پاسخ طبیعی بدن به محرکهای نعوظ آلت را بهبود بخشیده و موجب افزایش جریان خون آلت تناسلی میشوند. این داروها باید طبق دستور و تجویز پزشک مصرف شوند. این دسته از داروها، برای ۷ نفر در هر ۱۰ مورد مؤثر بوده و فرد با مصرف آنها میتواند نعوظ بهتری داشته باشد. نرخ موفقیت در درمان اختلال نعوظ با این داروها، در افراد دیابتی و سرطانی نسبت به افراد معمولی کمتر است.
اگر برای مشکلات قلبی خود، گروه دارویی حاوی نیترات مصرف میکنید، به هیچ وجه نباید از داروهای مهار کننده PDE5 استفاده کنید. از این رو، قبل از مصرف هرگونه دارو، با پزشک معالج خود مشورت کنید تا آگاهی داشته باشید که بسته به شرایط، مصرف این قبیل داروها چه اثراتی را میتواند بر سلامتی شما داشته باشد.
در اغلب موارد، عوارض ناشی از مصرف داروهای مهار کننده PDE5 خفیف و کوتاه مدت هستند. شایعترین عوارض جانبی ناشی از مصرف این دسته از داروها عبارتاند از:
- سردرد
- گرفتگی بینی
- گرگرفتگی صورت
- دردهای عضلانی
- سوء هاضمه یا ناراحتی معده
گاهاً در موارد نادر، داروی ویاگرا میتواند باعث ایجاد سایه آبی-سبز رنگی در بینایی شخص شود که این عارضه نیز کوتاه مدت خواهد بود. به ندرت، داروی سیالیس نیز میتواند باعث ایجاد یا تشدید کمردرد یا درد عضلات پشت بدن شود. در اکثریت موارد، عوارض جانبی ناشی از مصرف داروهای مهار کننده PDE5، ناشی از حساسیت یا واکنشهای آلرژیک نسبت به این داروها نبوده و به دلیل تأثیرگذاری بر سایر بافتهای بدن، به دلیل باز شدگی عروق برای افزایش جریان خون به آلت تناسلی رخ میدهند.
درمان جایگزینی تستوسترون
در موارد نادری که اختلال نعوظ ناشی از پایین بودن میل جنسی فرد و سطح تستوسترون خون باشد، ممکن است درمان جایگزینی تستوسترون بتواند مشکل عدم داشتن نعوظ طبیعی را برطرف کرده یا در صورتی که در ترکیب با مصرف داروهای مهار کننده PDE5 اعمال شود، برای بهبود مشکل مؤثر باشد.
دستگاه وکیوم مردانه (پمپ خلاء یا پمپ نعوظ خلاء)
دستگاه وکیوم شامل لولهای پلاستیکی بوده که روی آلت تناسلی قرار میگیرد. در انتهای این لوله، پمپی قرار گرفته که با مکش هوا و ایجاد خلاء کم فشار در اطراف آلت، موجب پمپاژ خون به آلت تناسلی و ایجاد حالت نعوظ میشود. سپس حلقه پلاستیکی دور بدنه آلت تناسلی قرار گرفته و موجب میشود خون به مدت ۳۰ دقیقه در آلت تناسلی بماند (سفتی آلت حفظ شود). با آموزشهای مناسب و استفاده صحیح، ۷۷ نفر از هر ۱۰۰ مرد میتوانند نتیجه مثبتی از استفاده از دستگاه وکیوم بگیرند.
درمان های داخل حفرهای (ICI) و مجرای ادرار (IU)
اگر درمان با مصرف داروهای خوراکی مؤثر واقع نشود، داروی آلپروستادیل که دارای تأییدیه بوده در درمان اختلال عملکرد نعوظی (ناتوانی جنسی) به کار میرود. این دارو بر اساس نحوه استفاده به دو شکل موجود است:
- به صورت تزریق داخل حفره یا پایه آلت (به نام ICI)
- به شکل استفاده در مجرای ادراری (به نام IU)
درمان خود تزریقی (تزریق داروی آلپروستادیل)
داروی آلپروستادیل از طریق سوزنی نازک به بدنه آلت تناسلی تزریق میشود. بهتر است قبل از انجام این روش در منزل، اولین تزریق در مطب پزشک انجام شود. پزشک متخصص باید روش صحیح انجام تزریق را به فرد آموزش دهد. با این روش موفقیت در نعوظ کافی برای داشتن رابطه جنسی تقریباً ۵۶ درصد بوده و این روش برای مردانی که موفق به درمان با مصرف داروهای مهارکننده PDE5 نشدهاند، مؤثر است.
ممکن است داروی آلپروستادیل در ترکیب با داروی قوی بیمیکس (bimix) یا تری میکس (trimix) نیز استفاده شود. اما برای درمان اختلال نعوظ تنها داروی آلپروستادیل دارای تأییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا است. مقدار داروی مورد استفاده بر حسب شدت اختلال نعوظ توسط پزشک متخصص تعیین میشود. همچنین، نحوه تزریق، میزان تزریق و دوز دارو نیز توسط پزشک تعیین شده و به بیمار آموزش داده میشود.
تزریق داروی آلپروستادیل موجب ایجاد نعوظ مطلوبی میشود که پس از گذشت ۲۰ الی ۳۰ دقیقه کاهش مییابد. از آن جایی که تحت این روش، نعوظ از طریق عصب آلت انجام نشده، باید انتظار این را داشته باشید که نعوظ آلت پس از ارگاسم نیز ادامه داشته باشد. نعوظ طولانی مدت (بیش از 1 ساعت) جزو شایعترین عوارض جانبی ناشی از این روش بوده و میتوان آن را با تزریق ماده خنثی کننده در مطب پزشک معکوس کرد.
مردانی که نعوظ آلت تناسلی آنها بیش از ۲ الی ۴ ساعت طول بکشد، باید به پزشک مراجعه کنند. پریاپیسم به نعوظ طولانی مدت آلت تناسلی مرد گفته میشود که در آن، نعوظ بیش از ۴ ساعت طول میکشد. این عارضه با درد نیز همراه است و عدم موفقیت در معکوس سازی یا خنثی سازی پریاپیسم، میتواند به آسیب دائمی به آلت تناسلی و اختلال نعوظ غیر قابل درمان منجر شود.
درمان داخل مجرای ادراری (IU)
در این روش یک قرص کوچک آلپروستادیل در داخل مجرای ادرار (لولهای که ادرار را از بدن خارج میکند) قرار میگیرد. استفاده از این روش یعنی شما مجبور به تزریق دارویی به خود نیستید، اما ممکن است این روش به خوبی تزریق دارو عمل نکند. همانند روش تزریقی، در این روش نیز باید آلپروستادیل قبل از مصرف در منزل، در مطب پزشک بر روی بیمار تست شود. شایعترین عوارض جانبی استفاده از داروی آلپروستادیل به روش درمان داخل مجرای ادراری (IU)، احساس سوزش در آلت تناسلی بوده و اگر نعوظ بیش از ۴ ساعت ادامه داشته باشد، باید از طریق روشهای پزشکی نسبت به کاهش اثرگذاری دارو اقدام شود.
درمان اختلال نعوظ با جراحی
جراحی اصلی در موارد اختلال نعوظ، پروتز اندام تناسلی یا ایمپلنت آلت تناسلی است. به دلیل این که جراحی عروق آلت تناسلی به مردان سالخوردهای که روشهایی مانند مصرف داروهای مهار کننده PDE5، درمانهای داخل حفرهای (ICI) و مجرای ادرار (IU) در آنها موفقیت آمیز نبوده توصیه نمیشود، پروتز اندام تناسلی یا ایمپلنت آلت تناسلی قدم بعدی برای درمان مشکل این افراد خواهد بود. با این که این روش نیز خطرات خاص خود را دارد، اما در بین سایر گزینههای درمانی اختلال نعوظ، بالاترین نرخ موفقیت و رضایت را دارد.
در این روش، ایمپلنتی در داخل بدن قرار میگیرد که کمک میکند آلت تناسلی سفت و در نتیجه رابطه جنسی طبیعیتری داشته باشید.
دو نوع پروتز آلت تناسلی وجود دارند:
- ایمپلنت نیمه سفت (منعطف): پروتز یا ایمپلنت نیمه سفت، سادهترین نوع پروتز آلت تناسلی بوده که معمولاً از یک جفت میله منعطف از جنس سیلیکون ساخته میشود. این میلههای سیلیکونی، استحکام لازم را به آلت برای برقراری رابطه جنسی میدهند. منعطف بودن این پروتز موجب میشود فرد بتواند آلت خود را برای ادرار کردن یا برقراری رابطه جنسی به سمت پایین یا بالا خم کند.
- ایمپلنت بادی: در پروتز بادی، سیلندرهای پر از مایع در طول آلت تناسلی کاشته میشوند. این سیلندرها به پمپی که در داخل کیسه بیضه قرار میگیرد، متصل هستند. فرد با فشردن این پمپها، سیلندرهای داخل آلت تناسلی را باد کرده و آن را سفت میکند. ایمپلنت بادی نعوظ طبیعیتری ایجاد کرده و حس طبیعیتری نیز برای شریک جنسی فرد خواهد داشت. ممکن است جراح توصیه کند که حین داشتن رابطه جنسی، شریک جنسی شما از روان کننده استفاده کند. با پروتز یا ایمپلنت بادی، فرد میتواند میزان استحکام و گاهاً اندازه نعوظ آلت را کنترل کند. وجود ایمپلنت نیز هیچ تغییری در لذت یا ارگاسم طبیعی فرد ایجاد نمیکند.
روانشناسی و درمان مشکلات جنسی
عوامل روحی و روانی نیز میتوانند باعث ایجاد اختلال نعوظ شوند. از این رو، مراجعه به متخصص و روان درمانگر میتواند از طریق کمک به فرد برای غلبه بر احساس اضطراب، ترس یا افسردگی، اختلال نعوظ ناشی از این موارد را برطرف کند.
ارائه مشاوره توسط متخصص این حوزه هم به خود بیمار برای بهبود رابطه جنسی کمک کرده و هم موجب میشود شریک زندگی فرد نیز بتواند مشکل او را راحتتر پذیرفته و و با آن کنار بیاید.
افرادی که اختلال نعوظ در آنها ناشی از دلایل واضح روانشناختی است، باید قبل از دریافت هرگونه درمان تهاجمی، تحت مشاوره جنسی توسط متخصص قرار بگیرند.
درمانهای ثابت نشده اختلال نعوظ
چندین روش که به عنوان روش درمان اختلال نعوظ در آینده در دست بررسی هستند عبارتاند از:
- درمان با امواج شوک برون بدنی (ESWT): اعمال امواج فراصوت کم شدت به منظور ثابت کردن بافت نعوظی و کمک به بازیابی نعوظ طبیعی
- تزریق سلولهای بنیادی به بدنه آلت: برای کمک به رشد مجدد جسم غاری
- تزریق داخل حفرهای پلاسمای غنی از پلاکت (APRP): برای کمک به رشد مجدد جسم غاری
این روشهای درمانی در مرحله بررسی بوده و دارای تأییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا نیستند. افرادی که مایل به انجام این روشهای درمانی هستند باید قبل از شروع هر کارآزمایی بالینی، از خطرات و مزایای هر روش و هزینه آنها مطلع شوند. از طرفی، روشهای درمانی که دارای تأییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا نیستند، تحت پوشش بیمه دولتی یا خصوصی نخواهند بود.
عوامل ایجاد کننده اختلال نعوظ
برانگیختگی و تحریک جنسی در مردان، فرآیند و حالتی است که مغز، هورمونها، عواطف، اعصاب، عضلات و عروق خونی را درگیر میکند. وجود مشکل در هر یک از این موارد میتواند منجر به بروز اختلال نعوظ شود. از طرفی، داشتن استرس و مشکلات روحی روانی نیز میتوانند باعث ایجاد یا تشدید اختلال نعوظ شوند.
گاهاً ترکیبی از عوامل فیزیکی و روحی باعث ایجاد اختلال نعوظ و ناتوانی جنسی میشوند. برای مثال، یک عامل فیزیکی جزئی که تحریک شدگی یا واکنش هیجانی جنسی شما را کند میکند، باعث ایجاد افکار منفی و استرس در رابطه با عدم نعوظ میشود که این امر میتواند منجر به ایجاد اختلال نعوظ یا تشدید آن شود.
علل فیزیکی اختلال نعوظ
در اکثریت موارد، اختلال نعوظ ناشی از علل فیزیکی بوده که شایعترین آنها عبارتاند از:
- بیماریهای قلبی
- گرفتگی عروق خونی یا تصلب شرایین (آترواسکلروز)
- بالا بودن کلسترول خون
- فشار خون بالا
- دیابت
- چاقی
- سندرم متابولیک یا نشانگان سوخت و ساز بالای بدن. وضعیتی شامل فشار خون بالا، سطح انسولین بالا، تجمع چربی در اطراف کمر و کلسترول بالای خون
- بیماری پارکینسون
- بیماری مولتیپل اسکلروزیس یا ام اس
- مصرف برخی داروهای تجویزی خاص
- سیگار کشیدن یا مصرف تنباکو
- بیماری پیرونی (Peyronie). ایجاد بافت اسکار فیبری در داخل آلت تناسلی
- سوء مصرف الکل یا سوء مصرف مواد مخدر
- ابتلا به اختلالات خواب
- تحت درمان بودن برای سرطان پروستات یا بزرگ شدگی پروستات
- جراحی یا آسیبهایی که بر ناحیه لگن یا نخاع تأثیرگذار باشند.
- پایین بودن سطح تستوسترون
علل روانشناختی اختلال نعوظ
مغز انسان نقش بسیار مهم و کلیدی در تحریکات و هیجان جنسی ناشی از رویدادهای فیزیکی دارد که موجب بروز نعوظ میشوند. گاهاً برخی از شرایط روحی و روانی میتوانند باعث ایجاد اختلال نعوظ شوند. این موارد شامل شرایط زیر میشود:
- افسردگی، اضطراب یا سایر مشکلات روحی و روانی
- استرس یا فشار و تنش روانی
- مشکل در رابطه عاطفی به دلیل داشتن استرس، ضعف در برقراری ارتباط یا سایر مشکلات عاطفی
چه افرادی بیشتر در معرض خطر ابتلا به اختلال نعوظ هستند؟
با افزایش سن در مردان، ممکن است ایجاد نعوظ مدت زمان بیشتری طول کشیده و احتمالاً آلت در حال نعوظ مثل قبل سفت و محکم نباشد. گاهی ممکن است برای ایجاد و حفظ نعوظ، به لمس مستقیم بیشتری با آلت تناسلی نیاز باشد.
عواملی که میتوانند در ایجاد اختلال نعوظ نقش داشته باشند عبارتاند از:
- بیماری: به ویژه دیابت یا بیماری قلبی
- سیگار یا مصرف تنباکو: سیگار کشیدن و مصرف تنباکو میتواند موجب تنگ شدن عروق شده و به مرور زمان باعث ایجاد برخی بیماریهای مزمن شود که منجر به ایجاد اختلال نعوظ میشوند.
- داشتن اضافه وزن: اضافه وزن و چاقی میتواند منجر به اختلال نعوظ شود.
- برخی از روشهای درمانی: از جمله جراحی پروستات یا پرتودرمانی برای سرطان پروستات
- صدمه یا آسیب: آسیب دیدگی عصب یا شریانهای کنترل کننده نعوظ
- عوامل روحی و روانی: شرایطی مانند داشتن استرس و اضطراب، افسردگی
- مصرف برخی داروها: از جمله داروهای ضد افسردگی، آنتی هیستامینها و داروهایی که برای درمان فشار خون بالا، درد یا بیماریهای پروستات استفاده میشوند.
- مصرف مواد مخدر و مشروبات الکلی: به ویژه اگر به طور طولانی مدت یا در مقادیر زیاد مصرف شوند.
در صورت بروز اختلال نعوظ، چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
بهترین کار این است که به محض مواجه شدن با مشکلات مربوط به عملکرد جنسی یا هرگونه مشکل دیگر، به پزشک مراجعه کنید. از این رو، میتوانید به پزشک عمومی یا متخصص اورولوژی (متخصص دستگاه تناسلی مردان) مراجعه کرده و کمک بگیرید.
اینکه گاهی فردی به دلیل داشتن استرس یا نداشتن میل جنسی با چنین مشکل نعوظ مواجه شود، کاملاً عادی بوده و الزاماً جای نگرانی ندارد. به همین دلیل، اگر گاهی در ایجاد یا حفظ نعوظ مشکل دارید، طبیعی بوده و نشانه بیماری نیست.
با وجود این، اگر به طور مکرر دچار اختلال نعوظ هستید یا قادر به ایجاد نعوظ حین پیش نوازش یا حفظ آن در طول رابطه جنسی نیستید، باید به پزشک مراجعه کنید.
به طور کلی، بهترین زمان برای مراجعه به پزشک در چنین مواردی زمانی است که نگران سلامتی یا عملکرد جنسی خود هستید.
پیشگیری از اختلال نعوظ
میتوانید با انجام برخی نکات به پیشگیری از ابتلا به اختلال نعوظ کمک کنید. عمدتاً داشتن سبک زندگی سالم بزرگترین قدم است که نه تنها برای پیشگیری از اختلال نعوظ، بلکه برای بهبود سلامتی کلی نیز مفید است.
اقداماتی که به پیشگیری از ابتلا به اختلال نعوظ کمک میکنند عبارتاند از:
- کنترل شرایط پزشکی و بررسی سلامتی بدن از حیث بیماری قلبی و دیابت
- داشتن ورزش منظم
- حفظ وزن متوسط و سالم
- حفظ رژیم غذایی سالم
- کاهش یا مدیریت استرس و اضطراب
- داشتن برنامه خواب منظم
- اگر دچار اضطراب یا افسردگی هستید از متخصص کمک بگیرید.
- حتماً به روان درمانگر مراجعه کرده و در مورد نگرانیهای خود مشورت بگیرید.
- اگر سیگار میکشید، باید سیگار را ترک کنید.
- مشروبات الکلی مصرف نکنید.
- از مصرف خودسرانه دارو اجتناب کنید.
همچنین، باید معاینات منظم پزشکی داشته باشید. با معاینات منظم، پزشک موارد ضروری و مهمی نظیر فشار خون و سطح کلسترول خون را ارزیابی کرده و در صورت وجود مشکلاتی که میتوانند موجب ایجاد اختلال نعوظ شوند، درمان مناسب را توصیه میکند.
سخن نهایی
اختلال نعوظ میتواند نشان دهنده وجود بیماری زمینهای باشد که نیاز به درمان دارد. خوشبختانه امروزه، از داروهای خوراکی و تزریقی گرفته تا درمانهای غیرتهاجمی و جراحی، روشهای درمان متعددی برای این عارضه وجود دارند که هر یک از آنها مزایا و اولویتهای خاص خود را داشته و بسته به شرایط و ترجیحات فردی هر بیمار انجام میشوند. از این رو، با تعیین و تشخیص صحیح علل زمینهای ایجاد کننده اختلال نعوظ و از طریق درمان مناسب و حفظ سبک سالم زندگی، فرد میتواند با بازیابی سلامتی و عملکرد جنسی، کیفیت زندگی خود را بهبود ببخشد. از طرفی، مراجعه به پزشک و کمک گرفتن از متخصص، گامی مثبت و شجاعانه برای دستیابی به حس رضایت در زندگی زناشویی خواهد بود.
پرسشهای متداول
آیا اختلال نعوظ در جوانان نیز ایجاد میشود؟
تحقیقات نشان میدهند که 8 درصد از مردان بین 20 تا 29 سال و 11 درصد از مردان 30 الی 39 سال، دچار اختلال نعوظ هستند. به طوری که، حتی درصدی از افراد نوجوان نیز دچار این عارضه میشوند.
آیا برای اختلال نعوظ درمان خانگی وجود دارد؟
خواص جینسینگ قرمز و آب انار برای درمان طبیعی اختلال نعوظ مؤثر بوده و نتایج حاصل از مصرف آنها در رفع این مشکل امیدوارکننده هستند. جینسینگ با افزایش تولید اکسید نیتریک در بدن، موجب بهبود گردش خون شده و آب انار نیز نوعی آنتی اکسیدان قوی بوده که به جلوگیری از تصلب شرایین و گرفتگی عروق کمک کند.
بهترین داروی درمان اختلال نعوظ چیست؟
بهترین و ثابت شدهترین داروهایی که برای درمان اختلال نعوظ موجود هستند عبارتند از:
- سیلدنافیل (ویاگرا)
- تادالافیل
- واردنافیل
- آوانافیل
آیا اختلال نعوظ باعث ناباروری میشود؟
با این که اختلال نعوظ لزوماً بر تولید اسپرم تأثیرگذار نبوده یا مستقیماً باعث ناباروری نمیشود، اما عدم توانایی در ایجاد و حفظ نعوظ ممکن است بر نحوه مقاربت و بارور کردن موفقیتآمیز تخمک تأثیرگذار بوده و این امر احتمال بارور کردن و بچهدار شدن را کاهش دهد.
درمان اختلال نعوظ با شاک ویو تراپی چیست؟
شاک ویو تراپی نوعی روش درمان غیر تهاجمی بوده که طی آن، امواج فراصوت به بدنه آلت تناسلی اعمال میشود. این امر میتواند در افرادی که به دلیل بیماریهای عروقی، عصبی یا جراحی دچار اختلال نعوظ هستند، بهبودی خفیف تا متوسطی را ایجاد کند.
آیا اختلال نعوظ با ورزش درمان میشود؟
ورزشهای هوازی برای افراد مبتلا به اختلال نعوظ مفید هستند. طبق نظر محققین، افرادی که ۴ جلسه در هفته ورزشهای هوازی انجام میدهند، به نتایج بهتری دست پیدا میکنند. از این رو، هر جلسه تمرینی باید ترکیبی از حرکات با شدت متوسط یا شدت زیاد بوده و حداقل تا 40 دقیقه ادامه داشته باشد.
اختلال نعوظ پس از عمل پروستات به چه علت است؟
تقریباً تمامی مردان طی چند ماه اول پس از درمان سرطان پروستات، اختلال نعوظ را تجربه میکنند. با وجود این، در همه موارد تقریباً با گذشت ۱ سال از درمان سرطان پروستات، در صورت عدم آسیب دیدگی عصبها، فرد میتواند نعوظ بهتری داشته باشد.
آیا میتوان هر روز ویاگرا مصرف کرد؟
بله، میتوانید هر روز ویاگرا یا سیلدنافیل مصرف کنید، اما این که آیا نیاز به مصرف آنها دارید به شرایط شما بستگی دارد که این امر در هر فردی متفاوت است. از این رو، باید قبل از مصرف این داروها، از طریق مشورت با پزشک، نوع و دوز مناسب را تعیین کنید.
آیا میتوان با مصرف ویاگرا اختلال نعوظ را برای همیشه برطرف کرد؟
با این که این دارو به ایجاد نعوظ کمک میکند، اما موجب درمان اختلال نعوظ نمیشود. برای ایجاد حالت نعوظ میتوانید هر بار از این دارو استفاده کنید، اما این امر به مرور زمان هم شامل هزینه خرید دارو خواهد بود و هم ممکن است در طولانیمدت موجب ایجاد برخی آسیبها شود.
تأثیرگذاری قرص ویاگرا تا چه مدت است؟
به طور کلی، تأثیرگذاری ویاگرا تقریباً ۴ ساعت ماندگار خواهد بود. از این رو، نباید مدت زیادی تا قبل از برقراری رابطه جنسی مصرف شود. یعنی اگر میخواهید که شب رابطه جنسی داشته باشید، نباید این قرص را صبح مصرف کنید. در غیر این صورت حین اقدام برای برقراری رابطه جنسی، اثرگذاری قرص از بین خواهد رفت.
قرص فیناستراید در اختلال نعوظ چه تاثیری دارد؟
قرص فیناستراید میتواند باعث ایجاد عوارض جانبی متعددی از قبیل اختلال نعوظ، کاهش میل جنسی و مشکل در انزال را ایجاد کند. در اغلب موارد اختلال نعوظ ناشی از مصرف این دارو موقت و کوتاه مدت بوده که با قطع مصرف این قرص برطرف میشود.
