درمان شلی یا راست نشدن (شق نشدن) آلت مردان

درمان شلی یا راست نشدن (شق نشدن) آلت مردان

شلی آلت معضلی جدی است که زمینه‌ساز مشکلات متعددی در زندگی جنسی بیمار می‌شود و سلامت روانش را نیز تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. نخستین گام برای درمان راست نشدن آلت یافتن علت زمینه‌ای مشکل است. سپس درمان مناسب شروع می‌شود. روش‌های غیرجراحی و جراحی مختلفی برای درمان شق نشدن آلت و کمک به بیماران برای بازیابی عملکرد جنسی عادی وجود دارد.

برای درمان راست نشدن آلت روش‌های بسیاری پیشنهاد می‌شود که از آن جمله می‌توان به داروهای خوراکی، پمپ وکیوم، تستوسترون تراپی (در صورتی که پایین بودن میزان تستوسترون علت شلی آلت تشخیص داده شود)، تزریق در آلت تناسلی و جراحی پروتز آلت اشاره کرد. هر یک از روش‌های درمان فوق مزایا و معایب خاص خود را دارد. دربارۀ روش‌های درمان شلی آلت با پزشک معالجتان مشورت کنید تا بهترین درمان را آگاهانه انتخاب کنید.

درمان شلی یا شق نشدن آلت با داروی خوراکی

درمان شلی یا شق نشدن آلت با داروی خوراکی

مصرف داروهای خوراکی روش موفقیت‌آمیزی برای درمان شلی آلت بسیاری از مردان به شمار می‌آید. مصرف داروهای خوراکی زیر برای درمان راست نشدن آلت توصیه می‌شود:

  • سیلدنافیل (ویاگرا)
  • تادالافیل (ادسیرکا، سیالیس)
  • وردنافیل (لویترا)
  • آوانافیل (استندرا)

پزشکان بهترین داروی ممکن را با در نظر گرفتن موقعیت خاص هر بیمار تجویز می‌کنند. ممکن است داروهای خوراکی شلی آلت را بلافاصله درمان نکنند. احتمالاً لازم است مدتی آزمون و خطا را با پزشک معالجتان انجام بدهید تا نوع و دوز مناسب دارو را پیدا کنید.

هر چهار نوع داروی فوق اثرهای نیتریک اکسید را تقویت می‌کنند. نیتریک اکسید نوعی مادۀ شیمیایی طبیعی است که بدن آن را تولید می‌کند و عضله‌های آلت تناسلی را شل می‌کند. در نتیجه جریان خون افزایش پیدا می‌کند و آقایان می‌توانند در واکنش به تحریک جنسی به نعوظ برسند و آلتشان شق شود.

ماندگاری اثر این داروها عموماً دو تا پنج ساعت است؛ اثر دارو پس از گذشت این مدت به تدریج از بین می‌رود. مصرف صحیح این داروها بسیار مهم است. حالت ایده‌آل این است که داروهای خوراکی برای درمان شلی آلت سی تا شصت دقیقه قبل از زمان موردنظر برای انجام فعالیت جنسی مصرف شود.

روش‌های دیگری برای مصرف این داروها وجود دارد؛ برای مثال می‌توانید از اسپری‌ها و کرم‌هایی استفاده کنید که همان اثر داروهای خوراکی را دارند. فقط توجه داشته باشید که اگر از اسپری یا کرم استفاده کنید، باید دارو را قبل از مقاربت از روی آلت بشویید تا عوارض جانبی را به همسرتان تحمیل نکنید.

مصرف یکی از این قرص‌ها به‌طور خودکار باعث شق شدن آلت و نعوظ نمی‌شود. تحریک جنسی در وهلۀ نخست برای آزاد شدن نیتریک اکسید از عصب‌های آلت تناسلی لازم است. داروهای درمان‌کنندۀ شلی آلت این سیگنال را تقویت می‌کنند تا عملکرد آلت برخی بیماران به حالت عادی برگردد. داروهای خوراکی درمان شلی آلت، تقویت‌کنندۀ قوای جنسی، محرک یا مهیج نیستند و آقایانی که نعوظ عادی دارند، به این داروها نیازی ندارند.

داروهایی مانند ویاگرا بایستی با تجویز دکتر مصرف شوند و مصرف خودسرانه آن‌ها می‌تواند خطرناک باشد. دستور و نحوه مصرف آن‌ها را نیز پزشک معالج مشخص می‌کند. به طور کلی دستور مصرف این داروها به این شکل است:

سنمقدار مصرفزمان مصرف
بزرگسالان زیر 64 سال50 میلی‌گرم، حداکثر یک بار در روزیک ساعت قبل از مقاربت جنسی: در حالت دیگر می‌توان دارو را 30 دقیقه تا 4 ساعت قبل از آمیزش مصرف کرد.
بزرگسالان 65 سال به بالا یا مبتلا به سیروز یا بیماری کلیوی جدی.25 میلی‌گرم، حداکثر یک بار در روزیک ساعت قبل از مقاربت جنسی: در حالت دیگر می‌توان دارو را 30 دقیقه تا 4 ساعت قبل از آمیزش مصرف کرد.

سرگیجه، سردرد، گر گرفتگی یا حالت تهوع از عوارض مصرف داروهایی است که برای درمان شق نشدن آلت مصرف می‌شوند. تغییرات بینایی مانند افزایش حساسیت به نور، تاری دید یا مشکل در تشخیص رنگ آبی از سبز از عوارض جانبی مصرف این داروهاست. در صورت استمرار یا تشدید عوارض جانبی فوراً با پزشک یا دکتر داروساز مشورت کنید.

برای کاهش خطر سرگیجه و دوران سر به آرامی از حالت ایستاده یا نشسته بلند شوید.

فراموش نکنید که پزشک دارو را به این دلیل برای‌تان تجویز کرده است که فکر می‌کند فواید مصرف دارو بیش از خطر عوارض جانبی‌اش است. بسیاری از آقایانی که این داروها را مصرف می‌کنند، دچار عوارض جانبی جدی نمی‌شوند.

مصرف داروهای خوراکی برای درمان راست نشدن آلت گاهی باعث بروز عوارض جانبی خطرناکی می‌شود که به درمان فوری نیاز دارند. در صورت بروز هر یک از علائم زیر فوراً با اورژانس یا پزشک معالجتان تماس بگیرید:

  • احساس درد در قفسۀ سینه
  • غش کردن
  • تاری دید
  • نابینایی شدید و ناگهانی
  • زنگ زدن گوش‌ها
  • ناشنوایی یا کاهش ناگهانی شنوایی
  • سرگیجه
  • راش
  • احساس سوزش هنگام ادرار کردن
  • احساس خارش هنگام ادرار کردن
  • تنگی نفس تشدیدشونده
  • نعوظی که بیش از 4 ساعت طول بکشد و دردناک باشد.

قبل از مصرف هر گونه دارو برای درمان شلی آلت، از جمله مکمل‌های بدون نسخه و داروهای گیاهی، حتماً با پزشک مشورت کنید. تمام آقایان از مصرف داروهای درمان شق نشدن آلت نتیجه نمی‌گیرند و اثرگذاری این داروها در شرایط خاص، برای مثال پس از جراحی پروستات یا در صورت ابتلا به دیابت، کمتر می‌شود. همچنین مصرف بعضی داروها در شرایط زیر خطرناک می‌شود:

  • مصرف داروهای نیترات: این دسته از داروها، مانند نیتروگلیسیرین، ایزوسورباید مونونیترات و ایزوسورباید دی‌نیترات، عموماً برای درد قفسۀ سینه (آنژین) تجویز می‌شوند.
  • ابتلا به بیماری قلبی یا نارسایی قلبی
  • فشار خون بسیار پایین

درمان شلی یا راست نشدن آلت با پمپ وکیوم

درمان شلی یا راست نشدن آلت با پمپ وکیوم

پمپ آلت دستگاهی است که برای درمان شلی آلت مفید است. استفاده از پمپ وکیوم آلت در رسیدن به نعوظ و حفظ آن به مردان کمک می‌کند. پمپ وکیوم خلأیی را دور آلت تناسلی ایجاد می‌کند که باعث افزایش جریان خون درون آلت می‌شود. آقایان پس از شق شدن آلت می‌توانند حلقۀ منقبض‌کننده‌ای را دور پایۀ آلت بیندازند.

پمپ وکیوم در رسیدن به نعوظ و حفظ آن به آقایان کمک می‌کند. مطالعات متعدد نشان می‌دهد که پمپ وکیوم در بیش از 90 درصد موارد در شق شدن آلت به مردان کمک می‌کند. پژوهش‌های دیگر حکایت از آن دارد که بالغ بر 77 درصد آقایان دچار شلی آلت و همسرانشان از نتایج استفاده از پمپ وکیوم راضی هستند.

پمپ وکیوم، به شرطی که درست از آن استفاده شود، گزینه‌ای ارزان‌تر و عموماً ایمن‌تر از دیگر روش‌های درمان شلی آلت است. بیماران می‌توانند داروهای شلی آلت، مانند ویاگرا را در کنار پمپ وکیوم مصرف کنند.

مطالعات کوچک حکایت از آن دارد که پمپ خلأ در کنار مصرف دارو برای حفظ عملکرد آلت تناسلی و کمتر کوچک شدن آلت پس از جراحی سرطان پروستات مفید است.

پمپ وکیوم آلت از نیروی مکش برای کشیدن خون داخل آلت تناسلی استفاده می‌کند.

رگ‌های آلت پر از خون می‌شود، در نتیجه آلت ورم می‌کند و موقتاً بزرگ‌تر و سفت‌تر می‌شود.

حلقۀ منقبض‌کننده معمولاً دور پایۀ آلت انداخته می‌شود تا خون در آلت بماند و نعوظ حفظ شود.

مدت زمان شق ماندن آلت، هنگام استفاده از پمپ وکیوم متغیر است. بسیاری از تولیدکنندگان این محصول نعوظ سی دقیقه‌ای را به عنوان نتیجۀ معمول استفاده از پمپ وکیوم اعلام می‌کنند. عامل‌هایی مانند میزان تحریک و وضعیت سلامت عمومی بر مدت زمان راست ماندن آلت اثر می‌گذارند.

بعید است آقایان دچار شلی آلت فقط با استفاده از پمپ وکیوم بتوانند به نعوظ کامل برسند. در چنین شرایطی استفاده از حلقۀ منقبض‌کننده ضروری است.

حلقۀ آلت مدت زمان راست ماندن آلت را طولانی‌تر می‌کند. البته استفاده از حلقۀ آلت به مدت بیش از 30 دقیقه ایمن نیست. استفادۀ طولانی‌مدت از حلقۀ منقبض‌کننده باعث ورم کردن آلت و آسیب‌دیدگی شدیدش می‌شود.

محدودیت خاصی برای استفادۀ روزانه از پمپ وکیوم وجود ندارد. تجربه، راحتی و ضرورت غالباً چگونگی استفاده از پمپ آلت را تعیین می‌کند. اکثر آقایان در صورت لزوم می‌توانند چند بار در روز از پمپ وکیوم استفاده کنند، بدون این که دچار مشکل شوند؛ البته به شرطی که روش استفادۀ درست از پمپ را بلد باشند.

اگر استفاده از پمپ وکیوم آلت باعث درد یا ناراحتی‌تان شد، بهترین کار این است که استفاده از آن را فوراً متوقف کنید. در صورت آرام نشدن درد به پزشک مراجعه کنید.

بعضی پمپ‌های وکیوم امکانات و کارکردهای بیشتری از بقیه دارند، در هر حال عملکرد اصلی تمام پمپ‌های آلت یکسان است. روش استفاده از پمپ آلت به‌طور خلاصه به شرح زیر است:

  1. لوله را روی آلت می‌گذارید
  2. هوای درون لوله را با استفاده از پمپ دستی یا الکتریکی متصل به لوله تخلیه می‌کنید تا اثر خلأ ایجاد شود.
  3. پس از آن‌که آلت شق شد، پمپ را برمی‌دارید.
  4. می‌توانید حلقۀ منقبض‌کننده را دور پایۀ آلت بیندازید تا آلت همچنان راست بماند.

استفاده از پمپ وکیوم ممکن است عوارض جانبی زیر را به دنبال داشته باشد:

  • نقطه‌های قرمزرنگ (پتشی): پتشی پیامد خونریزی زیر سطح پوست آلت است.
  • بی‌حسی، سردی یا کبود شدن پوست: این عوارض هنگام بستن نوار منقبض‌کننده بروز می‌یابد.
  • درد یا کبودی: چنانچه بدانید چطور از پمپ آلت استفاده کنید، می‌توانید از آسیب دیدن آلت تناسلی جلوگیری کنید.
  • احساس گیر افتادن مایع منی: شاید گیر افتادن مایع منی را هنگام انزال احساس کنید یا انزال برای‌تان دردناک باشد. بعضی تولیدکنندگان حلقه‌های منقبض‌کننده را با یک کلید قطع کوچک تولید می‌کنند تا از این مشکل جلوگیری کنند.
  • داشتن حس غیرعادی هنگام راست شدن آلت: پمپ خلأ آلت باعث نعوظی می‌شود که بیمار آن را طبیعی یا خودبه‌خودی حس نمی‌کند. ممکن است پایۀ آلت به اندازۀ کافی سفت نشود، در نتیجه آلت بیش از مقدار نعوظ عادی می‌چرخد.

اگرچه استفاده از پمپ وکیوم برای اکثر آقایان ایمن است، استفاده از این پمپ ممکن است عوارض جانبی بالقوه‌ای را به دنبال داشته باشد. استفاده از پمپ وکیوم آلت در شرایط زیر توصیه نمی‌شود:

  • اگر داروهای رقیق‌کنندۀ خون مصرف کنید، بیشتر در معرض خطر خونریزی خواهید بود: وارفارین و کلوپیدوگرل از جمله داروهای رقیق‌کنندۀ خون هستند.
  • استفاده از پمپ وکیوم برای آقایان مبتلا به کم‌خونی سلول‌های داسی شکل یا دیگر اختلال‌های خونی ایمن نیست: این عارضه‌ها احتمال لخته شدن خون یا خونریزی را افزایش می‌دهند.

ابتلا به هر گونه بیماری را به پزشک معالجتان اطلاع بدهید و فهرستی از تمام داروهای مصرفی، از جمله مکمل‌های گیاهی را در اختیار پزشک بگذارید. به این ترتیب از بروز مشکلات بالقوه پیشگیری می‌کنید.

درمان شلی یا شق نشدن آلت با تستوسترون تراپی

درمان شلی یا شق نشدن آلت با تستوسترون تراپی

تستوسترون هورمونی است که توسط بیضه‌ها تولید می‌شود و مسئول رشد مناسب ویژگی‌های جنسی مردانه است. به‌علاوه تستوسترون برای حفظ حجم تودۀ عضلانی، میزان مناسب گلبول‌های قرمز، رشد استخوان، حس رفاه و عملکرد جنسی مهم است.

میل جنسی آقایان در صورت کم بودن میزان تستوسترون کاهش می‌یابد. کمبود تستوسترون عوارضی مانند شلی آلت، افسردگی، کاهش حس رفاه، خستگی مزمن و به سختی تمرکز کردن را به دنبال دارد.

کمبود تولید تستوسترون یکی از دلایل شایع شلی آلت نیست. با این حال چنانچه مردی به دلیل کاهش تولید تستوسترون دچار اختلال نعوظ شود، درمان جایگزینی تستوسترون می‌تواند مشکل شلی آلتش را برطرف کند.

تنها روش صحیح برای تشخیص عارضه این است که میزان تستوسترون خون با انجام آزمایش خون اندازه‌گیری شود. چون میزان تستوسترون در طول روز متغیر است، باید چند اندازه‌گیری برای تشخیص کمبود تستوسترون انجام شود.

تستوسترون تراپی درمان اصلی شق نشدن آلت محسوب نمی‌شود، اما چنانچه کمبود تستوسترون باعث شلی آلت شده باشد، این روش توصیه می‌شود. تستوسترون تراپی با هدف اصلاح عدم‌تعادل‌های هورمونی از طریق بازگرداندن میزان تستوسترون به بازۀ عادی انجام می‌شود. به این ترتیب میل جنسی، تحریک و عملکرد نعوظ بهبود می‌یابد. به‌علاوه تستوسترون تراپی از طریق تولید نیتریک اکسید به افزایش جریان خون در ناحیۀ تناسلی کمک می‌کند؛ نیتریک اکسید ماده‌ای است که رگ‌های خونی را شل می‌کند. همچنین تستوسترون تراپی باید با تجویز و تحت‌نظر پزشک انجام شود؛ پزشک عامل‌های فردی، وضعیت سلامت عمومی، خطرهای احتمالی یا عوارض جانبی بالقوه را پیش از توصیۀ این روش در نظر می‌گیرد. در صورت لزوم درمان‌های دیگر مانند مهارکننده‌های PDE5 در کنار تستوسترون تراپی به کار برده می‌شود.

تستوسترون تراپی به روش‌های زیر انجام می‌شود:

  • تزریق درون‌عضلانی: آمپول تستوسترون را می‌توان در فواصل دو تا ده هفته‌ای تزریق کرد.
  • ژل تستوسترون: ژل روی پوست یا داخل بینی زده می‌شود.
  • مادۀ مخاط‌چسب: داروی مخاط‌چسب دو بار در روز روی دندان‌ها زده می‌شود.
  • قرص زیرجلدی طولانی‌اثر
  • چسب تستوسترون: چسب مانند دئودورانت زیربغل زده می‌شود.

بیماران مقدار کافی از هورمون جایگزین را در هر یک از روش‌های فوق دریافت می‌کنند؛ البته هر یک از روش‌های تستوسترون تراپی مزایا و معایب خاص خود را داراست. برای مطلع شدن از روش مناسب تستوسترون تراپی با پزشک مشورت کنید.

درمان جایگزینی تستوسترون به‌طور کلی ایمن است. در هر حال تستوسترون تراپی می‌تواند باعث بروز عوارض جانبی زیر شود:

  • چرب شدن پوست یا جوش و آکنه
  • احتباس مایع خفیف
  • تحریک بافت پروستات: این تحریک احتمالاً باعث تشدید علائم ادراری مانند کاهش تکرر یا جریان ادرار می‌شود.
  • افزایش خطر بروز ناهنجاری‌های پروستات
  • افزایش احتمال لخته شدن خون
  • تشدید آپنه یا وقفۀ تنفسی در خواب: آپنه نوعی اختلال خواب است که باعث بیدار شدن مکرر در طول شب و خواب‌آلودگی در طول روز می‌شود.
  • کوچک شدن بیضه
  • تشدید پرخاشگری و نوسانات خلقی
  • افزایش خطر سکتۀ مغزی و حملۀ قلبی

ناهنجاری‌های آزمایشگاهی ناشی از درمان جایگزینی هورمون به شرح زیر است:

  • تغییر میزان کلسترول و لیپید
  • افزایش تعداد گلبول‌های قرمز
  • کاهش تعداد اسپرم‌ها که به‌ویژه در مردان جوان‌تر موجب ناباروری می‌شود.
  • افزایش میزان آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (PSA)

آقایان مبتلا به سرطان پروستات یا سرطان سینه نباید درمان جایگزینی تستوسترون را انجام بدهند. همچنین تستوسترون تراپی برای مردان مبتلا به مشکلات شدید مجاری ادراری، آپنۀ خواب جدی یا نارسایی قلبی کنترل‌نشده مناسب نیست. تمام آقایانی که قصد انجام تستوسترون تراپی دارند، باید غربالگری کامل سرطان پروستات ـ شامل معاینۀ راست‌روده و آزمایش PSA ـ را پیش از شروع درمان انجام بدهند.

درمان شلی یا راست نشدن آلت با شیاف آلت

درمان شلی یا راست نشدن آلت با شیاف آلت

شیاف آلت دارویی است که شلی آلت را از طریق افزایش دادن جریان خون در آلت درمان می‌کند. کافی است شیاف را در حالت ایستاده، بلافاصله پس از ادرار کردن مستقیماً در سر آلت قرار بدهید. استفاده از شیاف در این زمان مهم است، چون ادرار شیاف را روان و لغزنده می‌کند و فرو کردن شیاف در آلت آسان‌تر می‌شود. بافت داخل آلت شیاف را جذب می‌کند. همان‌طور که آلت را به آرامی ماساژ می‌دهید، باید آن را عمودی نگه دارید تا به جذب شیاف کمک و از نشت آن جلوگیری کنید. پس از قرار دادن شیاف در آلت بنشینید، بایستید یا به مدت 10 دقیقه راه بروید تا بافت دارو را جذب کند و آلت راست شود.

شیاف آلت بافت پیرامون را نرم و رگ‌های خونی را گشاد می‌کند، در نتیجه جریان خون بیشتر می‌شود. افزایش جریان خون شق شدن آلت را در پی دارد. انتظار می‌رود آلت 5 تا 10 دقیقه پس از استفاده از شیاف راست شود. ظرف 10 تا 30 دقیقه پس از اثر کردن شیاف آلت باید رابطۀ جنسی را انجام بدهید. راست ماندن آلت پس از انزال غیرعادی نیست، اما انتظار می‌رود که نعوظ ظرف یک ساعت از بین برود. اگر آلت مدت بیشتری شق ماند، با پزشک مشورت کنید. اگر همسرتان باردار است، برای محافظت از جنین در برابر تماس با دارو حتماً از کاندوم استفاده کنید. البته احتمال این که شیاف آسیبی به جنین بزند، بسیار کم است.

نحوه استعمال شیاف آلت

دقیقاً طبق دستور پزشک از شیاف آلت استفاده کنید. بیشتر از مقدار، تناوب یا مدت زمان توصیه‌شده از شیاف آلت استفاده نکنید.

دستورالعمل استفاده از شیاف همراه با دارو عرضه می‌شود. این راهنما را بخوانید و دستورالعمل را به دقت رعایت کنید. اگر سؤالی داشتید، از پزشک معالجتان بپرسید.

اثرگذاری شیاف آلت معمولاً حدود 5 تا 10 دقیقه پس از استعمال شروع می‌شود. سعی کنید 10 تا 30 دقیقه پس از مصرف دارو آمیزش داشته باشید. ممکن است آلت پس از انزال همچنان راست بماند.

مراحل زیر را برای استعمال شیاف آلت دنبال کنید:

  • باید قبل از استعمال شیاف آلت ادرار کنید. مقدار کمی ادرار که معمولاً داخل مجرای ادرار باقی می‌ماند، به حل شدن شیاف پس از قرارگیری در آلت کمک می‌کند.
  • فویل دور محفظۀ حاوی شیاف را باز کنید. سرپوش را از روی دستۀ اپلیکاتور بردارید.
  • آلت تناسلی را رو به بالا بکشید تا بلندتر شود، بالا و پایین آلت را فشار بدهید. دستۀ تحویل دارو را به آرامی تا بالا ببرید و شیاف را درون مجرای ادرار، بالای آلت قرار بدهید. اگر دچار درد شدید یا کششی را داخل آلت حس کردید، دستگاه را بیرون بکشید و دوباره شروع کنید.
  • دکمه را به آرامی تا جایی که می‌شود، رو به پایین فشار بدهید. به این ترتیب داروی شیاف درون مجرای ادرار آزاد می‌شود. 5 ثانیه دستگاه تحویل دارو را بی‌حرکت داخل آلت نگه دارید، سپس آلت و دستگاه تحویل دارو را به صورت یک جسم واحد با احتیاط به این‌سو و آن‌سو تکان بدهید. این تکان‌ها به بیرون آمدن شیاف از دستگاه کمک می‌کند.
  • همان‌طور که آلت را در حالت عمودی نگه داشته‌اید، دستگاه را بیرون بیاورید. به دستگاه نگاه کنید تا مطمئن شوید که تمام داروی شیاف از آن خارج شده است.
  • اگر مقداری از شیاف هنوز داخل دستگاه بود، مراحل فوق را تکرار کنید.
  • آلت را پس از خروج تمام داروی شیاف به مدت 10 ثانیه بین دست‌ها بغلتانید. این کار به حل شدن شیاف کمک می‌کند. اگر دچار سوزش شدید، این حرکت را تا برطرف شدن سوزش ادامه بدهید.
  • نشستن، ایستادن یا راه رفتن به مدت 10 دقیقه، در زمانی که آلت در حال شق شدن است، به افزایش جریان خون در آلت و رسیدن به نعوظ مناسب کمک می‌کند.
  • سرپوش روی دستگاه تحویل دارو را عوض کنید. فویل را دور سرپوش بپیچید و آن را دور بیندازید.

استفاده از شیاف آلت ممکن است احساس درد در آلت یا بیضه‌ها، خونریزی خفیف یا لکه‌بینی آلت، سرگیجه، ورم (به‌ویژه ورم سیاهرگ‌های پا) و تپش قلب را به دنبال داشته باشد. در صورت استمرار یا تشدید هر یک از عوارض فوق فوراً با پزشک تماس بگیرید.

به خاطر بسپارید که پزشک شیاف آلت را برای‌تان تجویز کرده، چون به این نتیجه رسیده است که فواید استفاده از آن بر احتمال بروز عوارض جانبی‌اش می‌چربد. بسیاری از آقایانی که از شیاف آلت استفاده می‌کنند، دچار هیچ‌گونه عوارض جانبی جدی نمی‌شوند.

در صورت بروز عوارض جانبی جدی مانند غش کردن فوراً با پزشک معالجتان تماس بگیرید.

آقایان به ندرت نعوظ طولانی یا دردناکی را تجربه می‌کنند که 4 ساعت یا بیشتر طول می‌کشد. در چنین شرایطی دیگر از شیاف استفاده نکنید و برای جلوگیری از بروز مشکلات دائمی فوراً برای درمان اقدام کنید.

اگر از شیاف آلت استفاده کنید، احتمال دارد همسرتان دچار خارش یا سوزش واژن شود. مشخص نیست که این عوارض جانبی در اثر مصرف دارو ایجاد می‌شود یا خود مقاربت علت بروزشان است. استفاده از لوبریکانت بر پایۀ آب از تحریک و سوزش واژن جلوگیری می‌کند.

هنگام تصمیم‌گیری دربارۀ مناسب بودن مصرف یک دارو باید مزایا و معایب ناشی از مصرف آن سبک و سنگین شود. پزشک با هم‌فکری بیمار دربارۀ مناسب بودن مصرف دارو تصمیم می‌گیرد. عامل‌های زیر هنگام تصمیم‌گیری دربارۀ استفاده از شیاف آلت باید مدنظر قرار بگیرد:

  • آلرژی‌ها: اگر سابقۀ بروز واکنش آلرژیک یا غیرعادی به شیاف آلت یا دارویی دیگر دارید، حتماً موضوع را به پزشک اطلاع بدهید. همچنین پزشک معالجتان را از آلرژی‌های دیگر مانند حساسیت به مواد غذایی، رنگ‌ها، نگهدارنده‌ها یا حیوانات مطلع کنید. هنگام استفاده از محصولات بدون نسخه حتماً برچسب یا بسته‌بندی دارو را به دقت بخوانید تا از ترکیبات تشکیل‌دهنده‌اش مطلع شوید.
  • تداخل‌های دارویی: استفاده از شیاف آلت معمولاً به بیمارانی که هپارین مصرف می‌کنند، توصیه نمی‌شود. البته مصرف هم‌زمان شیاف آلت و هپارین در بعضی موارد ضرورت می‌یابد. چنانچه هر دو دارو با هم تجویز شود، پزشک مقدار یا تناوب مصرف یک یا هر دو دارو را تغییر می‌دهد.
  • برهم‌کنش‌های دیگر: مصرف داروهای خاص حوالی یا هم‌زمان با خوردن غذا یا خوراکی‌های معین توصیه نمی‌شود، چون نزدیکی زمان مصرف ممکن است باعث تداخل شود. نوشیدن مشروبات الکلی یا استعمال دخانیات با داروهای خاص موجب تداخل می‌شود. دربارۀ مصرف هم‌زمان دارو با مشروبات الکلی، مواد غذایی یا دخانیات با پزشک مشورت کنید.
  • ابتلا به بیماری‌های دیگر: ابتلا به بیماری‌های دیگر بر مناسب بودن مصرف شیاف اثر می‌گذارد. ابتلا به هر گونه بیماری، به‌ویژه بیماری‌های زیر را به پزشک معالجتان اطلاع بدهید:
    • ناهنجاری‌های آلت: مانند کج بودن آلت و نقص‌های مادرزادی آلت
    • بیماری‌های قلبی یا عروقی
    • سندرم هایپرویسکوزیته
    • لوسمی (نوعی سرطان خون)
    • میلوم چندگانه (نوعی سرطان خون)
    • پلی‌سیتمی
    • پریاپیسم (نعوظ طولانی‌مدت)
    • کم‌‎خونی سلول‌های داسی‌شکل (نوعی اختلال خونی)
    • صفت سلول داسی شکل
    • ترومبوسیتمی
    • مشکل در ادرار کردن: احتمال ابتلا به مشکلات ادراری در اثر استفاده از شیاف بیشتر می‌شود. بیماران مبتلا به مشکلات دستگاه ادراری باید با احتیاط از شیاف آلت استفاده کنند.
    • ناراحتی‌های خونریزی‌دهنده: احتمال خونریزی در مجرای ادراری افزایش می‌یابد.
    • فشار خون پایین
    • سنکوپ (غش کردن): بیماران دچار سنکوپ باید با احتیاط از شیاف آلت استفاده کنند، چون این دارو ممکن است مشکلشان را تشدید کند.

درمان شلی یا راست نشدن آلت با تزریق دارو

درمان شلی یا راست نشدن آلت با تزریق دارو

داروی آلپروستادیل با سوزنی بسیار ظریف در کنار آلت تزریق می‌شود. حالت ایده‌آل این است که نخستین تزریق را در مطب پزشک انجام بدهید، سپس دارو را خودتان در خانه تزریق کنید. باید در مطب پزشک از متخصص باتجربه درس‌های خودتزریقی را یاد بگیرید. طبق تحقیقات نرخ موفقیت این درمان برای شق کردن آلت به اندازۀ کافی جهت برقراری رابطۀ جنسی 56% است. تزریق اینتراکاورنوزال (ICI) نجات‌دهندۀ بسیاری از آقایانی است که واکنش رضایت‌بخشی به مهارکننده‌های خوراکی PDE5 نشان نداده‌اند.

آلپروستادیل ICI برای درمان شلی آلت با دو داروی دیگر ترکیب می‌شود. این درمان ترکیبی قوی‌تر از آلپروستادیل به تنهایی است و به درمان استاندارد شلی آلت تبدیل شده است. سازمان جهانی غذا و دارو (FDA) فقط آلپروستادیل را برای درمان شق نشدن آلت تأیید کرده است. پزشک باتجربه میزان هر یک از داروهای مورداستفاده را با توجه به شدت شلی آلت تغییر می‌دهد. متخصص روش و میزان تزریق دارو را به بیماران آموزش می‌دهد و شرایط ایمن افزایش دادن مقدار مصرف دارو را در صورت لزوم برای‌شان توضیح می‌دهد.

درمان‌های تزریقی شلی آلت غالباً نعوظ مطمئنی را ایجاد می‌کنند که پس از 20 تا 30 دقیقه یا پس از رسیدن به اوج لذت جنسی شل می‌شود. چون نعوظ حاصل از تزریق دارو توسط عصب‌های آلت تنظیم نمی‌شود، راست ماندن آلت پس از ارگاسم تعجب‌برانگیز نیست. نعوظ طولانی‌مدت شایع‌ترین عارضۀ جانبی ناشی از تزریق دارو است. نعوظ طولانی‌مدت، بیشتر از یک ساعت، را می‌توان با تزریق دوم، یعنی تزریق پادزهر، در مطب پزشک معکوس کرد.

اگر آلت بیش از دو تا چهار ساعت راست بماند، بیمار باید به اورژانس مراجعه کند. پریاپیسم یا نعوظ طولانی‌مدت به وضعیتی گفته می‌شود که آلت بیش از چهار ساعت راست بماند. پریاپیسم با درد طاقت‌فرسایی همراه است. اگر پریاپیسم معکوس نشود، به آسیب دائمی آلت و شلی غیرقابل‌درمان آلت دامن می‌زند.

درمان شلی یا راست نشدن آلت با تزریق دارو 3

شاید در ابتدا حتی فکر خودتزریقی عصبی‌تان کند. اما تزریق به مرور و با تمرین برای‌تان آسان‌تر می‌شود. پزشک روش خودتزریقی را در دفعۀ اول یادتان می‌دهد. اگر هنگام تزریق مضطرب می‌شوید، مشکل چابک‌دستی دارید یا به دلیل چاق بودن نمی‌توانید آلت خود را ببینید و تزریق را انجام بدهید، همسرتان نیز می‌تواند روش تزریق دارو را یاد بگیرد.

فهرستی از کلیۀ داروهای مصرفی و بیماری‌های جدیدتان را در اختیار پزشک معالجتان بگذارید.

  • مراحل زیر را برای آماده شدن جهت تزریق دنبال کنید:
    • دست‌های‌تان را به خوبی با آب و صابون بشویید.
    • دارو را در صورت لزوم آماده کنید.
    • در اتاقی گرم و روشن در حالتی راحت بنشینید یا بایستید. اگر لازم بود مقابل آینه بنشینید یا بایستید.
    • محل تزریق را در کنار آلت پیدا کنید، هیچ سیاهرگ مشخصی نباید در محل تزریق دیده شود. دارو را در بالا، پایین یا سر آلت تزریق نکنید.
    • محل تزریق را با پنبۀ الکلی تمیز کنید. سر آلت را با انگشت شست و اشاره محکم بگیرید. دقت کنید که فقط پوست را بین انگشتان نگیرید. آلت را بکشید تا پوست روی بدنۀ آلت محکم کشیده شود.
  • دارو را طی مراحل زیر تزریق کنید:
    • آلت را روی سمت داخلی ران بگذارید و با ملایمت به سمت زانو بکشید. آلت را نپیچانید یا نچرخانید. به این ترتیب مطمئن می‌شوید که دارو را دقیقاً در همان نقطه‌ای تزریق می‌کنید که قبلاً آماده و ضدعفونی کرده‌اید.
    • سرنگ را مانند خودکار بین انگشت شست و انگشتان دیگر نگه دارید. ساعدتان را روی ران بگذارید تا تکیه‌گاه دستتان شود.
    • سوزن را با زاویۀ 90 درجه یا به‌طور عمودی در بدنۀ آلت فرو کنید. این کار را سریع انجام بدهید تا ناراحتی ناشی از تزریق کمتر شود. سوزن باید به راحتی وارد آلت شود. اگر سوزن به آسانی در آلت فرونرفت، تزریق را فوراً متوقف کنید.
    • انگشت شست را به طرف پیستون سرنگ ببرید. پیستون را فشار بدهید تا دارو تزریق شود و تا 5 بشمارید.
    • سوزن را بیرون بکشید و به روشی ایمن دور بیندازید.
  • حفظ نعوظ:
    • محل تزریق را چند ثانیه فشار بدهید. این فشار از ورم و کبودی جلوگیری می‌کند و به پخش شدن دارو کمک می‌کند.
    • بایستید. ایستادن به راست شدن آلت کمک می‌کند. پیش‌نوازی نیز برای شق شدن آلت مفید است.
    • آلت باید ظرف 10 تا 20 دقیقه سفت و شق شود. نعوظ به اندازۀ کافی برای برقراری رابطۀ جنسی طول می‌کشد و حتی ممکن است آلت مدت بیشتری راست بماند.

تزریق در آلت تناسلی گاهی باعث غش کردن، سرگیجه و کاهش فشار خون بیمار می‌شود. پریاپیسم یا نعوظ طولانی‌مدت نیز در موارد نادر تجربه می‌شود. اگر بیمار روش تزریق را به خوبی یاد نگرفته باشد، ممکن است دچار عوارضی مانند درد، عفونت، کبودی و باقی ماندن بافت همبند جای زخم (اسکار) شود.

پریاپیسم نعوظ طولانی‌مدتی است که بدون تحریک جنسی یا مدت‌ها پس از آن رخ می‌دهد. گذاشتن کیسۀ یخ روی آلت می‌تواند پریاپیسم را درمان کند. مصرف داروهای ضداحتقان حاوی فنیل‌افرین نیز مفید است. در هر حال اگر آلت بیش از چهار ساعت راست ماند، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

به همین ترتیب اگر خونریزی یا دردتان پس از تزریق بیش از چند دقیقه طول کشید، فوراً نزد پزشک بروید.

تزریق در آلت برای آقایان دچار شلی آلت خفیف توصیه نمی‌شود، چون این دارو برای رفع نیاز این گروه از بیماران بیش از حد قوی است. همچنین تزریق در آلت برای افرادی مناسب نیست که نمی‌توانند دارو را به درستی تزریق کنند.

افراد زیر نباید در آلتشان دارو تزریق کنند:

  • هر فردی که انگشتانش به اندازۀ کافی چابک نیست. چابک‌دست نبودن مشکلاتی را برای نگه داشتن سوزن یا نگه داشتن آلت با دست برای انجام تزریق ایجاد می‌کند.
  • بیمارانی که داروهای رقیق‌کنندۀ خاصی مانند آسپرین مصرف می‌کنند.
  • افرادی که بافت همبند جای زخم قابل‌توجهی روی آلت دارند. وجود جای زخم یافتن نقطۀ مناسب برای تزریق را دشوارتر می‌کند.
  • تمام آقایانی که از تزریق می‌ترسند و استفاده از سوزن باعث ناراحتی‌شان می‌شود.

چنانچه نتایج رضایت‌بخشی از درمان دارویی شلی آلت نگرفته‌اید، تزریق در آلت ارزش بررسی کردن را دارد. چون پزشک باید تزریق در آلت را تجویز کند، لازم است علائم شلی آلت را به پزشک اطلاع بدهید تا با هم‌فکری یکدیگر بتوانید دربارۀ مناسب بودن یا نبودن تزریق در آلت تصمیم بگیرید.

درمان شلی یا شق نشدن آلت با پروتز آلت

پروتز آلت دستگاهی است که داخل آلت تناسلی آقایان گذاشته می‌شود تا آقایان دچار شلی آلت بتوانند به نعوظ برسند. پروتز آلت معمولاً آخرین راه چاره است و پس از جواب نگرفتن از دیگر درمان‌های راست نشدن آلت توصیه می‌شود.

پروتز آلت دارای دو نوع اصلی پروتز یک‌تکه و پروتز سه‌تکه یا پمپ‌دار است. سازوکار عملکرد این دو نوع پروتز با هم متفاوت است و هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند.

جایگذاری پروتز آلت مستلزم انجام جراحی است. پیش از انتخاب پروتز آلت مطمئن شوید که به خوبی متوجه شده‌اید جراحی چگونه انجام می‌شود، با کدام عوارض جانبی و خطرهای احتمالی همراه است و برای مراقبت پس از جراحی باید چه توصیه‌هایی را رعایت کنید.

انواع پروتز آلت نحوه کار، و مقایسه آن ها

پروتزهای آلت به دو دستۀ اصلی تقسیم‌بندی می‌شوند:

  • پروتز آلت سه تکه یا پمپ‌دار: پروتز سه تکه رایج‌ترین نوع پروتز آلت است. آلت با باد کردن این پروتز راست می‌شود و آلت پس از خالی کردن پروتز شل می‌شود. پروتز سه‌تکۀ پمپ‌دار از یک مخزن پر از مایع، یک پمپ و شیر تخلیه و دو سیلندر بادشدنی تشکیل می‌شود؛ مخزن زیر دیوارۀ شکم، پمپ و شیر تخلیه داخل کیسۀ بیضه و دو سیلندر داخل آلت گذاشته می‌شود. برای این که آلت راست شود، مایعی را که در واقع آب نمک است، از داخل مخزن به درون سیلندرها پمپاژ می‌کنید. سپس شیر داخل کیسۀ بیضه را باز می‌کنید تا مایع به درون مخزن برگردد. سازوکار عملکرد مدل دوتکه‌ای نیز مشابه سه‌تکه‌ای است، با این تفاوت که مخزن مایع بخشی از پمپ قرارگرفته داخل کیسۀ بیضه است. مخزن هر دو نوع پروتز در روز جراحی با آب نمک پر می‌شود و این محلول درون پروتز باقی می‌ماند.
  • پروتز یک تکه: پروتز یک تکه همواره سفت است. آقایان می‌توانند آلت را برای فعالیت جنسی به سمت بیرون و در مواقع عادی به سمت بدن خم کنند. پروتز آلت با قابلیت‌ موقعیت‌دهی، پروتز یک‌تکه‌ای با مجموعه‌ای مرکزی از اجزای مختلف است که با فنری که در هر سرش وجود دارد، کنار هم نگه داشته می‌شوند. این نوع پروتز را بهتر از دیگر میله‌های یک تکه می‌توان به سمت بالا و پایین نگه داشت.

ترجیح فردی و سابقۀ پزشکی‌تان را هنگام انتخاب نوع پروتز آلت در نظر بگیرید. پزشک یکی از دو نوع پروتز آلت را با توجه به سن، خطر عفونت، بیماری‌های فعلی، آسیب‌دیدگی‌ها و درمان‌های انجام‌شده توصیه می‌کند.

نوع پروتزمزایامعایب
پروتز سه تکه یا پمپ دار
  • ایجادکنندۀ طبیعی‌ترین و سفت‌ترین نعوظ
  • امکان شل شدن آلت پس از تخلیه
  • پروتز سه‌تکه بخش‌های بیشتری دارد که ممکن است از کار بیفتند.
  • به مخزنی نیاز دارد که داخل شکم یا زیر عضله‌های شکم قرار داده می‌شود.
پروتز یک تکه
  • احتمال از کار افتادنش به دلیل کم بودن تعداد اجزای تشکیل‌دهنده‌اش پایین است.
  • استفاده از آن برای افراد با چابک‌دستی محدود یا توان ذهنی اندک آسان است.
  • پروتز یک تکه باعث می‌شود آلت همواره کمی شق باشد.
  • فشار مداومی را به داخل آلت وارد می‌کند که ممکن است باعث آسیب‌دیدگی شود.
  • ممکن است پنهان کردنش زیر لباس آسان نباشد.

شرایط زیر باعث می‌شود که متقاضی خوبی برای جراحی پروتز آلت باشید:

  • شلی مداوم آلت که زندگی جنسی‌تان را مختل کرده باشد.
  • امتحان کردن داروهای درمان شلی آلت مانند:
    • سیلدنافیل (ویاگرا)
    • تادالافیل (سیالیس)
    • واردنافیل (لویترا)
    • آوانافیل (استندرا)
  • امتحان کردن پمپ وکیوم آلت و نتیجه نگرفتن از آن
  • نگرفتن نتایج رضایت‌بخش از تزریق داروهایی مانند تری‌میکس در آلت
  • ابتلا به عارضه‌هایی مانند بیماری پیرونی یا کجی آلت که بعید است با روش‌های دیگر درمان شود.
  • سابقۀ ابتلا به سرطان پروستات یا به تازگی انجام دادن جراحی پروستاتکتومی (جراحی برداشتن پروستات).

افراد زیر متقاضیان ایده‌آلی برای جراحی پروتز آلت نیستند:

  • افرادی که احتمال برگشت‌پذیر بودن شلی آلتشان وجود داشته باشد.
  • آقایانی که شلی آلتشان ناشی از مشکلات هیجانی و عاطفی است.
  • مردانی که حس یا میل جنسی ندارند.
  • آقایان مبتلا به عفونت‌های مجاری ادراری (UTI)
  • آقایان دچار التهاب، ضایعه یا مشکلات دیگر در پوست آلت یا کیسۀ بیضه

جراحی پروتز آلت معمولاً در بیمارستان یا مرکز جراحی انجام می‌شود. جراحی پروتز آلت تحت بیهوشی عمومی یا بی‌حسی نخاعی انجام می‌شود؛ چنانچه بی‌حسی نخاعی انتخاب شود، پزشک دارویی به شما می‌دهد که مانع احساس درد در پایین‌تنه می‌شود.

تزریق درون‌وریدی آنتی‌بیوتیک برای پیشگیری از عفونت انجام می‌شود. محل جراحی با محلول آنتی‌بیوتیک الکلی شستشو داده و قبل از جراحی اصلاح می‌شود تا خطر عفونت کمتر شود.

سوند از راه آلت برای جمع کردن ادرار در زمان جراحی، درون مثانه‌ گذاشته می‌شود. جراح برشی را زیر سر آلت، در پایۀ آلت یا پایین شکم ایجاد می‌کند.

سپس جراح بافت اسفنجی آلت را می‌کشد، این بافت در حالت عادی هنگام نعوظ پر از خون می‌شود. این بافت درون هر یک از دو حفرۀ توخالی به نام کورپورا کاورنوسا قرار دارد.

جراح پروتز با اندازۀ مناسب را انتخاب می‌کند و سیلندرهای پروتز را درون آلت قرار می‌دهد. تمام سایزها مطابق با اندازه‌های بدنتان قابل‌سفارشی‌سازی‌اند.

اگر پروتز سه تکه را انتخاب کرده باشید، جراح مخزن مایع را از طریق برش اولیه، بالا یا زیر دیوارۀ شکم قرار می‌دهد. البته جراحان گاهی اوقات برش دومی را نیز در شکم ایجاد می‌کنند.

جراح زخم‌ها را پس از قرار دادن پروتز در جای مناسب بخیه می‌زند. جراحی پروتز آلت معمولاً 45 دقیقه تا یک ساعت طول می‌کشد.

جراحی پروتز آلت در مجموع عمل کاملاً ایمنی است. با این حال لازم است از خطرهای غیرشایع این عمل نیز اطلاع داشته باشید. عوارض جانبی جراحی پروتز آلت شامل موارد زیر می‌شود:

  • خونریزی غیرقابل‌کنترل پس از جراحی: ممکن است متوقف ساختن خونریزی مستلزم انجام جراحی دیگری باشد.
  • آسیب دیدن مجرای ادرار: اگر مجرای ادرار آسیب دیده باشد، باید جراحی ترمیمی انجام شود و جایگذاری پروتز آلت به تأخیر انداخته شود.
  • عفونت: پروتز آلت در صورت بروز عفونت باید از آلت بیرون آورده شود.
  • ایجاد بافت هم‌بند جای زخم بسیار زیاد
  • پروتز آلت باعث ساییدگی لایه‌های پوست می‌شود.
  • جابه‌جا شدن پمپ یا مخزن
  • از کار افتادن مکانیکی پروتز
  • کوتاه‌تر به نظر رسیدن آلت
  • کاهش جریان خون در سر آلت: در این صورت باید پروتز بیرون آورده شود.

درمان شلی یا شق‌نشدن آلت با سکس‌تراپی و مشاوره

درمان شلی یا شق نشدن آلت با سکس تراپی و مشاوره

بعضی موارد شلی آلت پیامد ترکیبی از مشکلات جسمی و روانی، مانند ترس از ناکامی، باورهای مذهبی و ترومای جنسی است.

راست نشدن آلت زمینه‌ساز مشکلات سلامت روان دیگری مانند پریشانی هیجانی و کاهش عزت نفس می‌شود که به نوبۀ خود شلی آلت را تشدید می‌کنند. درمان این مشکلات به رفع شلی آلت کمک خواهد کرد.

مداخله‌های روان‌شناختی مانند رفتاردرمانی شناختی (CBT)، بر اساس پژوهش منتشرشده در سال 2021 در ترکیب با درمان دارویی شلی آلت موجب دستیابی به نتایج بسیار رضایت‌بخشی شدند. مداخله‌های سلامت روان نیز ممکن است مؤثر باشند، اما باید پژوهش‌های بیشتری در این زمینه انجام شود.

مطالعۀ کوچکی که در سال 2018 منتشر شد، شامل چهار هفته گروه‌درمانی متمرکز ذهن‌آگاهی بود. نتایج بیانگر مفید بودن این نوع درمان برای بهبود شلی آلت و افزایش رضایت جنسی بود.

در هر حال تعیین مؤثرترین گونه‌های روان‌درمانی برای درمان شلی آلت نیازمند انجام پژوهش‌های بیشتر است.

حدود 10 تا 25 درصد آقایان دچار شلی آلت هیچ عامل خطر شناخته‌شده‌ای ندارند. این عارضه که از آن با اصطلاح اختلال نعوظ غیرعضوی یاد می‌شود، پیامد ابتلا به ناراحتی‌های روانی مانند افسردگی یا نتیجۀ اضطراب داشتن حین رابطۀ جنسی است.

نتایج یک مطالعۀ کوچک منتشرشده به سال 2020 حکایت از آن دارد که درمان جنسی رفتاری شناختی (CBST) و درمان دارویی هر دو به تنهایی برای کاهش اختلال نعوظ غیرعضوی مؤثر بودند. به‌علاوه درمان جنسی رفتاری شناختی برای کاهش اضطراب شرکت‌کنندگان در پژوهش مؤثرتر بود.

شرکت بیمار و همسرش در جلسه‌های مشاوره به زوج کمک می‌کند تا مشکل شلی آلت را بهتر درک کنند و دربارۀ روش‌های درمان عارضه و برخوردار شدن از پشتیبانی به بحث و تبادل نظر بپردازند.

انجمن اورولوژی آمریکا مشاوره با متخصصان سلامت روان را، به‌ویژه با حضور همسر توصیه می‌کند. متخصصان انجمن معتقداند که مشاوره ارتباط بین همسران را بهبود می‌دهد و به گنجاندن درمان‌های شلی آلت در رابطۀ جنسی‌شان کمک می‌کند.

اصلاح سبک زندگی و رژیم غذایی برای درمان شلی آلت

اصلاح سبک زندگی و رژیم غذایی برای درمان شلی آلت

درمان‌های طبیعی بسیاری برای شلی آلت وجود دارد. از درمان‌های طبیعی شلی آلت می‌توان به تغییر سبک زندگی مانند اصلاح رژیم غذایی و ورزش و انجام درمان‌های سلامت روان یا مشاورۀ زناشویی اشاره کرد.

بهترین کار این است که پیش از شروع درمان جدید با پزشک مشورت کنید. پزشک علت اصلی شلی آلت را تشخیص می‌دهد و درمان مؤثری را برای مشکلتان توصیه می‌کند که ممکن است درمان متعارف، طبیعی یا ترکیبی از این دو باشد.

تغذیۀ متعادل به حفظ عملکرد جنسی و کاهش احتمال راست نشدن آلت کمک می‌کند.

نتایج پژوهش منتشرشده به سال 2020 حکایت از آن دارد که آقایانی که رژیم غذایی مدیترانه‌ای یا رژیم شاخص تغذیۀ سالم جایگزین 2010 را سختگیرانه‌تر رعایت کردند، کمتر در معرض خطر شلی آلت قرار داشتند. ویژگی بارز این رژیم‌ها کاهش مصرف گوشت قرمز یا فرآوری شده و مصرف مواد غذایی زیر بود:

  • میوه
  • سبزیجات
  • حبوبات
  • آجیل
  • ماهی

پژوهش انجام‌شده در سال 2017 نیز به نتایج مشابهی رسید و پژوهشگران دریافتند که مصرف مقدار بیشتر میوه، سبزی و فلاونوئیدها (ترکیبات موجود در قهوه و مواد غذایی دیگر) احتمال شلی آلت را در مردان 18 تا 40 ساله کاهش می‌دهد.

مصرف مواد غذایی فوق برای سلامت عمومی بدنتان نیز مفید است. بنابراین با رعایت چنین تغذیه‌ای با یک تیر دو نشان می‌زنید، هم سلامت عمومی بدنتان را ارتقا می‌دهید هم عملکرد جنسی‌تان را حفظ می‌کنید یا بهبود می‌دهید.

پزشکان معتقداند که ورزش به جلوگیری از شلی آلت و درمان راست نشدن آلت کمک می‌کند. چنانچه چاقی، بی‌تحرکی یا بیماری‌های قلبی_عروقی علت شلی آلت باشد، ورزش برای درمان عارضه بسیار مفید خواهد بود.

پژوهش منتشرشده در سال 2018 نشان داد که چهار روز در هفته، هر روز به مدت 40 دقیقه انجام دادن ورزش ایروبیک متوسط تا شدید به مدت شش ماه شلی آلت را کاهش می‌دهد. ورزش‌های مفید برای درمان شلی آلت عبارت‌اند از:

  • دو
  • پیاده‌روی سریع
  • دوچرخه‌سواری
  • شنا
  • اسکی

از فواید دیگر ورزش در کنار کمک به درمان شلی آلت می‌توان به بهبود سلامت عروقی، کاهش استرس و افزایش میزان تستوسترون اشاره کرد.

خواب کافی شبانه برای سلامت عمومی‌تان مهم است. به‌علاوه خواب منظم به درمان شق نشدن آلت کمک می‌کند.

بر اساس پژوهش منتشرشده به سال 2017، آقایانی که در شیفت شب کار می‌کردند و گزارش دادند که کیفیت خوابشان مطلوب نیست، بیشتر در معرض خطر شلی آلت بودند.

پژوهش سال 2019 نشان داد که آقایان دچار اختلال خواب بیشتر مستعد شلی آلت هستند. نتایج یک پژوهش دیگر از ارتباط بین وقفۀ تنفسی (آپنه) در خواب و افزایش احتمال شلی آلت حکایت دارد.

کمبود خواب میزان تستوسترون را کاهش می‌دهد که به نوبۀ خود راست نشدن آلت را به دنبال دارد. کمبود خواب مداوم زمینه‌ساز ابتلا به بیماری‌های مرتبط با شلی آلت، مانند دیابت و فشار خون بالا می‌شود.

وزن یکی دیگر از عامل‌های خطر شلی آلت است.

شلی آلت بر اساس پژوهش منتشرشده به سال 2020، در حد معناداری در آقایان چاق، دارای اضافه وزن یا با دور کمر بیشتر شایع‌تر بود.

پژوهشگران در مطالعۀ کوچکی که به سال 2014 منتشر شد، ثابت کردند که جراحی بای‌پس معده سلامت عروق و شلی آلت را در مردان چاق بهبود داد. به همین ترتیب نتایج پژوهش منتشرشده در سال 2017 نیز از بهبود شلی آلت پس از جراحی چاقی حکایت داشت.

اگر اضافه وزن علت شلی آلت باشد، ورزش و تغذیۀ متعادلی که باعث کاهش وزن شود، به درمان شق نشدن آلت نیز کمک خواهد کرد.

استرس و اضطراب غالباً با اختلال نعوظ هم‌بستگی دارند.

پژوهش 2019 نشان داد که استرس در کنار اضطراب و افسردگی یکی از عامل‌های اصلی پیش‌بینی‌کنندۀ شلی آلت است. استرس مزمن بر اساس این پژوهش بر میزان تستوسترون اثر می‌گذارد یا باعث کمبود خواب می‌شود؛ هر دو تغییر می‌تواند باعث شلی آلت شود.

با این حال پژوهشگران در مطالعه‌ای دیگر به این نتیجه رسیدند که اثر استرس بر شلی آلت هنوز مشخص نیست. پژوهش منتشرشده به سال 2020 نشان داد که هیچ ارتباطی بین استرس و شق نشدن آلت وجود ندارد.

پژوهشگران مطالعۀ کوچک دیگری را در سال 2014 انجام دادند و ثابت کردند که اثربخشی برنامۀ هشت‌هفته‌ای مدیریت استرس در کنار درمان دارویی شلی آلت به اندازۀ اثربخشی درمان دارویی به تنهایی بود.

تا زمانی‌که اطلاعات بیشتری دربارۀ استرس و شلی آلت به دست بیاید، فکر خوبی است که استرس زندگی روزمره‌تان را برای بهبود سلامت عمومی‌تان کاهش دهید.

نتایج حاصل از پژوهش‌های مختلف دربارۀ اثر مصرف الکل بر شلی آلت با هم یکسان نیست.

پژوهشگران در مطالعۀ منتشرشده به سال 2018 نشان دادند که مصرف میزان متوسط مشروبات الکلی با کاهش خطر شلی آلت هم‌بستگی داشت. مصرف الکل و شلی آلت در پژوهش‌های دیگر نیز اثبات شده است. اختلال‌های جنسی، به‌ویژه شلی آلت، بر اساس پژوهش منتشرشده در سال 2018 در بیماران مبتلا به سندرم وابستگی به الکل شایع بود. به‌علاوه الکل در پژوهش سال 2020 به عنوان یکی از عامل‌های خطر شلی آلت شناسایی شد.

سیگار کشیدن رفتار دیگری است که احتمالاً باعث راست نشدن آلت می‌شود. این ارتباط تا حدی معلول این واقعیت است که سیگار کشیدن به رگ‌های خونی آسیب می‌زند و اجازه نمی‌دهد خون کافی برای شق شدن به آلت برسد.

به‌علاوه سیگار کشیدن دسترس‌پذیری نیتریک اکسید در بدن را کاهش می‌دهد؛ نیتریک اکسید ترکیبی است که وجودش برای تن‌آرامی عضلانی غیرارادی و افزایش جریان خون لازم برای راست شدن آلت ضروری است.

بر اساس پژوهش منتشرشده در سال 2015، افرادی که بیشتر سیگار می‌کشند، بیشتر در معرض خطر شلی آلت و اختلال نعوظ شدیدتر قرار دارند.

بعضی آسیب‌های ناشی از سیگار کشیدن برگشت‌پذیر نیست. با این حال ترک سیگار، به‌ویژه در مردان زیر 50 سال، طبق نتیجه‌گیری یک مقالۀ مروری برای درمان شلی آلت مفید است.

البته ترک سیگار کار آسانی نیست، خوشبختانه روش‌ها و منابع بسیاری برای تسهیل ترک این عادت مضر وجود دارد. ترک سیگار علاوه‌بر فواید فراوانی که برای سلامت عمومی دارد، احتمالاً برای درمان شلی آلت نیز مفید است.

سخن پایانی

طیف گسترده‌ای از روش‌های مختلف برای درمان شلی آلت وجود دارد که از داروهای خوراکی مانند ویاگرا و سیالیس تا درمان‌های غیرجراحی همچون پمپ وکیوم آلت و تزریق در آلت متغیر است. هر یک از روش‌های درمان راست نشدن آلت مزایا و ملاحظات خاص خود را دارد. به‌علاوه درمان علت اصلی شلی آلت، مانند تغییر سبک زندگی، مشاورۀ روانی یا درمان جایگزینی هورمون نقش مهمی در مدیریت شلی آلت دارد. مشاوره با پزشک برای تعیین مناسب‌ترین رویکرد درمانی بر پایۀ نیازهای خاص و پروندۀ پزشکی هر بیمار ضروی است. آقایان دچار شلی آلت با اطلاع از روش‌های درمان ممکن و همکاری با متخصص می‌توانند دوباره اعتماد به نفس جنسی پیدا کنند و کیفیت کلی زندگی‌شان را بهبود دهند.

پرسش‌های پرتکرار

بهترین درمان شلی آلت یا شق نشدن چیست؟

برای درمان شلی یا راست نشدن آلت اولین پیشنهاد پزشکان استفاده از قرص‌هایی مانند ویاگرا است. با این حال بهترین روش درمان در افراد مختلف به بیماری زمینه‌ای که باعث شلی آلت شده است بستگی دارد. هر روش درمان نیز برای هر کسی جواب نمی‌دهد.

می‌توانم هر روز ویاگرا مصرف کنم؟

بله، منعی برای مصرف هر روزۀ ویاگرا یا داروهای با نام عمومی سیلدنافیل وجود ندارد. ضرورت یا نیاز به مصرف روزانۀ دارو به وضعیت خاص هر بیمار بستگی دارد. برای مطلع شدن از بهترین روش مصرف ویاگرا باید با پزشک مشورت کنید. پزشک مقدار و تناوب مصرف ویاگرا را تعیین می‌کند.

پروتز آلت اندازۀ آلت را تغییر می‌دهد؟

جراحی پروتز آلت باعث نمی‌شود که آلت از اندازۀ کشیده‌شدۀ قبل از عمل کوچک‌تر شود، بلکه اندازۀ آلت در اکثر موارد حفظ یا بزرگ‌تر می‌شود. احتمال این که آقایانی که از پروتز سه تکه استفاده می‌کنند، شاهد افزایش طول معنادار آلت باشند، بیش از آقایانی است که پروتز یک تکۀ انعطاف‌پذیر را انتخاب می‌کنند.

تا چند ساعت پس از خوردن ویاگرا آلت شق خواهد ماند؟

اثر ویاگرا، صرف‌نظر از میزان مصرف دارو یا سرعت متابولیسم فردی، معمولاً پس از 4 تا 6 ساعت از بین می‌رود. توجه داشته باشید که آلت هرگز نباید بیش از چهار ساعت شق بماند. اگر نعوظ بیش از چهار ساعت طول کشید، برای درمان اقدام کنید.

تا چند ساعت پس از تزریق دارو، آلت شق خواهد ماند؟

آلت عموماً 5 تا 10 دقیقه پس از تزریق راست می‌شود و حدود 30 دقیقه یا برای مدتی طولانی‌تر شق می‌ماند. نعوظ طولانی‌تر از 4 ساعت دردناک می‌شود و در این شرایط باید درمان پزشکی برای جلوگیری از آسیب دیدن بافت انجام شود.

تا چند ساعت پس از استفاده از شیاف آلت، آلت شق خواهد ماند؟

انتظار می‌رود آلت 5 تا 10 دقیقه پس از استفاده از شیاف آلت شق شود و باید آمیزش را ظرف 10 تا 30 دقیقه پس از اثر کردن دارو انجام بدهید. غیرعادی نیست که آلت پس از انزال همچنان شق بماند، در هر حال نعوظ باید ظرف یک ساعت از بین برود.

درمان دائمی و قطعی برای شلی آلت وجود دارد؟

اگر شلی آلت پیامد عامل‌های سبک زندگی، ابتلا به بیماری یا مصرف دارو باشد، می‌توان عارضه را با یافتن و درمان علت اصلی شلی آلت معکوس کرد. با جراحی نیز می‌توان بعضی موارد شلی آلت را درمان کرد. از سوی دیگر دارو علائم راست نشدن آلت را درمان می‌کند و شلی آلت را بهبود می‌دهد، اما عارضۀ اصلی را درمان نمی‌کند.

فهرست مطالب
مشاوره رایگان